“รองผู้อำนวยการถัง คุณอย่าเสียเวลาเลย” บนใบหน้าของหยูลู่มีรอยยิ้มเหน็บแนม แล้วพูดกับถังอ้าวว่า “ต่อให้คุณช้อนซื้อหุ้นของพวกเขา คุณก็ไม่อาจนั่งตำแหน่งประธานได้ คู่หมั้นของคุณหนูเหลียว มีหุ้นในครอบครองถึง 51% ตัวเลขนี้ คุณไม่สามารถก้าวข้ามได้”“หึหึ ผู้อำนวยการหยู คุณจะพูดอย่างนั้นก็ไม่ถูก” บนใบหน้าของถังอ้าวประดับด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย “ฉินเฉาที่เธอใช้มาอ้าง ฉันรู้ว่าในเมืองตงชวนทุกคนต่างให้เกียรติเรียกเขาว่า นายท่านฉิน แต่สำหรับฉันถังอ้าว ฉันเชื่อว่าคนที่ร้ายกาจก็มีด้านที่อ่อนโยนด้วยเหมือนกัน ผู้อำนวยการหยู ฉันว่ามันแปลกมากๆ คุณเชื่อมั้ยว่าทำไม?”“ไม่เห็นแปลก เพราะว่าเขาเป็นคู่หมั้นของคุณหนูเหลียว” บนใบหน้าของหยูลู่ยังคงสงบอยู่ เธอเชื่อว่าฉินเฉาไม่ใช่คนธรรมดา“หึหึ เรื่องมันไม่ง่ายอย่างนั้น” ถังอ้าวยังพูดต่อ “ยิ่งกว่านั้น คุณก็เห็น การบริหารของคุณทำให้เงินเสียไปอย่างช้าๆ ถ้าคุณส่งให้ฉัน ถังอ้าว ฉันจะทำให้กลุ่มเติบโตขึ้น กลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจทางเหนืออย่างแท้จริง ผู้อำนวยการหยู คุณไม่อาจเห็นแก่ตัวได้ คิดถึงบริษัทด้วย และก็คิดถึงเหล่าผู้ถือหุ้นพวกนี้ด้วย”“ใช่แล้ว ผู้อำนวยการหยู! คุณไม่อาจเห็นแก่ตัวได้!”“ใช่แล้ว คุณต้องเห็นประโยชน์ของกลุ่มมาก่อนตัวเอง!”“ผมสนับสนุนถังอ้าวให้เป็นผู้นำกลุ่มจากนี้ไปนับสิบๆ ปี!”เหล่าผู้ถือหุ้นต่างเธอคำ ฉันคำ พูดโจมตีหยูลู่เป็นทางเดียว“พวกคุณพูดกันพอห
