ลย” เธอรู้ว่าเสี่ยวไป๋มีพลังที่น่าสะพรึง เหลียวชาชายิ้มอย่างมีความสุข “ลุงหลิว ลุงรอฉันอยู่ที่บ้านก่อน ฉันกำลังจะกลับไป”ที่นี้มากล่าวถึงด้านฉินเฉากันบ้างเขากำลังขับมอเตอร์ไซค์ผ่านเมือง ยังไงก็ตาม ความเร็วของเขาก็เร็วมาก เหมือนกับสายฟ้าสีดำก็ไม่ปาน คนรอบๆ และรถที่อยู่บริเวณนั้น ไม่มีเวลาพอที่จะตอบสนองต่อเงาสีดำที่วิ่งผ่านพวกเขาไปชิโยะที่มองไม่เห็น ตอนนี้กำลังกอดเอวฉินเฉาไว้แน่น พิงร่างไว้กับหลังของเขา ถามเขาด้วยน˺าเสียงอ่อนหวาน“นายท่าน….อยู่ๆ ก็เรียกชิโยะมา มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?”“เพื่อนของฉันถูกลักพาตัว ฉันต้องช่วยเธอ แต่เมืองตงชวนมีคนอันตรายอยู่ ดังนั้น ฉันจึงต้องการคนมาคอยช่วยระวังหลังให้ฉัน”“ใครกันที่กล้ามายุ่งกับนายท่าน?” ชิโยะถามอย่างสงสัย “นายท่านออกจะร้ายกาจขนาดนี้ พวกเขากำลังรนหาที่ตายกันหรือยังไง”“ในสายตาพวกเขา ฉันเป็นแค่คนธรรมดา ผู้ฝึกตนอย่างเรามีกฎว่าจะไม่ใช้ลมปราณหรือว่าวิชากับคนธรรมดา ไม่อย่างนั้นจะทำให้ฟ้าพิโรธ”“คุณก็เลยต้องทำตามกฎนั้น” ชิโยะพยักหน้า ในสายตาของเธอมีประกายวาบผ่าน “แต่ไม่ใช่ว่านายท่านฝึกพระสูตรหัวใจเพชรหรอกเหรอ ไม่ใช่ร่างกายแข็งแกร่งไร้เทียมทาน แล้วแบบนี้ยังต้องกลัวฟ้าพิโรธด้วยอย่างงั้นเหรอ?”“ฉันฝึกพระสูตรหัวใจเพชรก็จริง แต่ฉันยังไปไม่ถึงขั้นไร้เทียมทาน” ฉินเฉายิ้ม “พระสูตรหัวใจเพชรนี้เป็นวิชาทางพุทธ ทั้งกว้างขวางและลึกล˺า พวกมันมีทั้งหมดสี่ขั้น กลั่นเพช
