“ปล่อยฉันลง! ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีกแล้ว!”“นี่…เป็นเธอชัดๆ ที่กระโดดกอดฉัน….”“ผายลม! นายไม่ใช่ขนมหวานสักหน่อย ทำไมคุณหนูคนนี้ถึงต้องกระโดดกอดนายด้วย! เป็นนายชัดๆ ที่กอดฉัน! ปล่อยฉันลงเร็วเข้าไม่อย่างนั้นฉันจะตะโกนว่านายลวนลามฉัน!” สาวน้อยเริ่มทำตัวไม่มีเหตุผล“เอาล่ะ….ถือว่าฉันกอดเธอเองแล้วกัน….เธอปล่อยขาได้แล้ว เกี่ยวไว้อย่างนี้แล้วจะลงได้ยังไง….”“เหอะ! พูดจาน่าเกลียด!” เหลียวชาชาเอาหัวโขกเข้ากับจมูกของฉินเฉา ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเขาแข็งแรงล่ะก็ จมูกของฉินเฉาคงเลือดออกไปแล้ว“ทำไมนายถึงพูดจาน่าเกลียดอย่างนั้น! ใครเอาขาเกี่ยวนายไว้ไม่ทราบ เป็นนายต่างหากที่ทำ!”“เอาล่ะ ถือว่าฉันกลัวเธอแล้วกัน! ฉันรักเธอนะ พอใจหรือยัง!”ฉินเฉาตัดสินใจแล้ว แม่งเอ๊ย เขาจะต้องไปเรียนวิชาทะเลาะกับผู้หญิงให้จงได้!“ฉินเฉา…..ท่าทางชอบใช้กำลังของนาย ดูสมชายมากเลย….ผู้อื่นชอบที่สุด….”อยู่ดีๆ เหลียวชาชาก็ทำสีหน้าอ่อนโยน พร้อมทั้งเอามือจับหัวฉินเฉาไว้ เพราะว่าตัวเธอห้อยอยู่บนร่างของเขา ดังนั้น เธอจึงต้องจับหัวของเขาไว้ ท่าทางอย่างนี้ ทำให้ดูว่าทั้งสองคนหวานกันอย่างช่วยไม่ได้ฉินเฉาถอนใจ สาวน้อยนางนี้ใช้กำลังในทางที่ผิดเมื่อสัมผัสได้ถึงช่วงเวลาที่นุ่มนวลนี้ เขาก็พลันเงียบลงในจมูกได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นกลิ่นความต้องการของหญิงสาว กลิ่นหอมนี้เป็นกลิ่นที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของความกระหายของฉินเฉาพลันเพิ่มขึ้น กล
