อมกับกดปุ่ม“!”เมื่อนิ้วกดลงไป หุ่นยนต์ที่เหมือนกับรูปปั้นก็พลันเริ่มเคลื่อนไหวแสงสีแดงที่บอกว่าเริ่มทำงานได้สว่างขึ้น เครื่องจักรที่สูงกว่า 3เมตรทั้งสองตัวก็ค่อยๆ ขยับแขนขาอย่างช้าๆ“ฉินเฉา ระวังนะ!”เหลียวชาชารู้จักประสิทธิภาพของหุ่นยนต์สองตัวนี้ดี เธอกลัวว่าฉินเฉาจะได้รับอันตราย“วางใจน่า เธอคิดว่าฉันกลัวเจ้าเศษเหล็กสองตัวนี้เหรอ?” ฉินเฉาหันไปมองคุณหนูเหลียวคนนี้ พร้อมกับพูดปลอบเธอในใจเหลียวชาชาพลันรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นนานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้เจอกันนึกถึงเมื่อตอนนั้น ยามเมื่อฉินเฉาอยู่กับเธอ พร้อมกับมองเธอด้วยสายตาแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย เหมือนกับว่า ต่อให้ฟ้าถล่มลงมา ฉินเฉาก็สามารถรับเอาไว้ได้อย่างไงอย่างงั้นเขาเป็นดังเช่นคนที่สร้างปาฏิหาริย์ สามารถแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง!“อืม! ฉันเชื่อนาย!”เหลียวชาชาพยักหน้าไม่หยุด
