ป็นหัวหน้าใหญ่ พูดกับเหลียวชาชาอย่างดื้อด้านว่า“เธอยังเด็ก จึงได้ถูกคนอื่นหลอกเอาหุ้นไป หุ้นมากขนาดนั้นมูลค่าของมันมีมากกว่าแสนล้าน! เธอโอนมันให้คนอื่นจริงๆ?”“ฉันทำมันจริงๆ หนึ่งนั้นเพื่อบริษัท สองเพื่อปกป้องตัวเอง”เหลียวชาชาไม่ชอบคนที่ตั้งคำถามกับแผนการที่เธอและหยูลู่ทำร่วมกัน ดังนั้น จึงพูดออกไปอย่างไม่พอใจ“ลุงรู้ว่าเธอทำเพื่อปกป้องตัวเอง” เหลียวตงเชียงทำท่ามั่นใจแล้วพูดว่า “แต่เธอสามารถโอนหุ้นมาให้ลุงได้นี่ ถึงยังไงเราก็มีสายเลือดเดียวกัน กับบอดี้การ์ดแบบนั้น มันจะใช้ได้ยังไง?”“ไม่เหมือนกัน” ในใจเหลียวชาชาคิดว่า ถ้าโอนหุ้นให้นาย ไม่เท่ากับส่งเนื้อเข้าปากหมาป่าหรอกเหรอ ยิ่งกว่านั้น ที่โอนหุ้นให้กับเขาก็เพื่อข่มถังอ้าวเท่านั้นคนไหนดี คนไหนเสแสร้ง แม้ว่าเหลียวชาชาจะเป็นเด็ก แต่ในใจเธอนั้นรู้ดีที่สุด“เขามีความสามารถพอที่จะปกป้องทรัพย์สมบัตินี้”“ไม่ใช่ว่าเขาเป็นเพียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งหรอกเหรอ หรือว่าเขาจะเป็นยอดมนุษย์จริงๆ?” เหลียวตงเชียงยังคงพยายามปกป้อง ‘การสูญเสีย’ ของหลานคนนี้ “ลุงไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถกันกระสุนได้? เธอต้องเชื่อลุงสิ แม้ว่าลุงจะไม่เก่งกังฟู แต่ลุงรู้จักกับผู้จัดการบริษัทอัมเบลล่า เธอดูผลิตภัณฑ์ของบริษัทเขาสิ ใครมันจะมาสามารถคุกคามความปลอดภัยของลุงได้?”ความปลอดภัยงั้นเหรอ?เหลียวชาชามองไปที่กล้องตรวจจับ และหุ่นยนต์ป้องกันทั้งสองแล้วอดเบ้ปากออกมาไม่ได้ให้พึ่งเจ้าพวกน
