้าบอดี้การ์ดนั่นมาหลอกเธอ หลอกเอาเงินเธอไป เรื่องฉ้อโกงนี้ ลุงเห็นมานักต่อนักแล้วในอเมริกา”“ฉันไม่อนุญาตให้นายพูดถึงเขาแบบนั้น!”ถ้าเป็นเรื่องก่อนหน้า เหลียวชาชาทนได้ แต่กับเรื่องนี้ เธอทนไม่ได้จริงๆเธอทำราวกับแม่ไก่ปกป้องไข่ ตะโกนใส่เหลียวตงเชียงอย่างกราดเกรี้ยวว่า“นายไม่มีคุณสมบัติไปพูดถึงเขาแบบนั้น! ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ฉันคงตายไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว!”คำพูดนี้ของเหลียวชาชาดังจนบอดี้การ์ดและข้ารับใช้ในบ้านได้ยิน“ทำไมคุณหนูถึงโกรธล่ะ?” เมดที่เพิ่งมาใหม่ถาม“ไม่ใช่เพราะเหลียวตงเชียงนั่นหรอกเหรอ” แม่บ้านหลิวที่ปัดแจกันอยู่พูดขึ้น“โอ้ ถ้าคุณฉินอยู่ที่นี่ เพียงแค่เขาพูด ใครจะกล้ารังแกคุณหนู” เธอพูดถึงฉินเฉาที่เคยเป็นบอดี้การ์ดที่นี่“ยิ่งกว่านั้น เงินของฉันไม่จำเป็นให้นายต้องมาห่วง!” เหลียวชาชามองไปที่เหลียวตงเชียงที่มีใบหน้าน่าเกลียด “อย่าว่าแต่โอนหุ้นให้เลยถ้าเขาต้องการ แม้แต่เงินของฉันก็ยกให้เขาได้! ไม่เพียงแต่เงินเท่านั้นแม้แต่ตัวของฉันก็เป็นของเขา! ส่วนนาย ถ้าอยากได้เงินนัก ก็ไปหาเอาเอง!”“แกกล้าพูดกับฉัน ที่เป็นลุงของแกอย่างนี้เหรอ!”สีหน้าของเหลียวตงเชียงกลายเป็นดุร้าย เขาคิดว่าสาวน้อยนางนี้จะจัดการได้ง่าย หลังจากที่พี่ชายของเขาเสียไป เขาก็รีบขึ้นเครื่องกลับมาที่แผ่นดินใหญ่โดยไม่ลังเล อยากจะรีบมารับเอามรดกที่เป็นของพี่มาไว้ในชื่อของตัวเองเขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเขาและพี่ไม่ดีนัก ดังนั
