“เอิ่ม? ไปเองเหรอ? ไปยังไง?”หลัวหยูเฟิงได้ฟังก็รู้สึกประหลาดใจ“ไว้เห็นพี่ใหญ่ก็รู้เอง”ฉินเฉาตบไหล่หลัวหยูเฟิง จากนั้นก็หันไปพูดกับหลัวชิงหลินที่นั่งอยู่เบาะหลัง “หลินหลิน ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธออีกหลายวันไม่ได้ ยังไงก็ตาม ตอนนี้ฉันมีเรื่องต้องทำจริงๆ”“อย่าใส่ใจเลย” แม้ว่าในใจของหลัวชิงหลินจะรู้สึกขมขื่น แต่ใบหน้าของเธอยังคงยิ้มให้กับฉินเฉา “นายมีเรื่องอะไรก็ไปทำเถอะ ที่นี่ฉันจัดการเอง พรุ่งนี้ฉันก็กลับเมืองซู่หนานแล้ว หลังจากนี้ยังมีธุรกิจให้จัดการอีกมาก ฉันก็ไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนนายเหมือนกัน”ฉินเฉาคิดว่าหลัวชิงหลินช่างจิตใจดีจริงๆ ในใจของเขายิ่งรู้สึกผิดกับเธอมากขึ้นไปอีก“เอาล่ะพี่ใหญ่ ผมไปก่อนล่ะ อย่ากลัวซะล่ะ”เมื่อฉินเฉาพูดจบก็พลันขึ้นไปยืนท้าลม“น้องเขย นายจะทำอะไร?”เมื่อเห็นท่าทางของฉินเฉา หลัวหยูเฟิงก็คิดว่าฉินเฉาจะกระโดดรถฆ่าตัวตาย“พี่ใหญ่ ไว้ผมกลับมา เราไปดื่มกันอีกครั้งนะ!”ฉินเฉาพูด จากนั้นก็กระทืบเท้า หลัวหยูเฟิงรู้สึกว่ารถของเขาจมลงจากนั้น น้องเขยที่นั่งอยู่เบาะหลัง ด้วยพลังของเขา ก็กระโจนขึ้นไปในอากาศคนขับที่นั่งอยู่ด้านข้างก็ตกใจจนอ้าปากค้าง“สวรรค์ นั่นมันอะไรน่ะ!”“ภรรยา ดูสิ ซุปเปอร์แมนมาแน่ะ!”“แม่ มีคนบินอยู่บนฟ้าล่ะ!”กระบี่บินของฉินเฉาทำให้ทุกคนตกตะลึง เขารีบเพิ่มลมปราณเข้าไป ทำให้ร่างของเขากลายเป็นดั่งเครื่องบินเจ็ท พริบตาก็กลายเป็นประกายแสงแล้วหายไปแม
