ับเผาร้านอาหาร สร้างเรื่องให้ใหญ่ ไม่เกรงกลัวตำรวจ“นายค้นหาในเมืองตงชวนต่อ ถ้าพบเบาะแสอะไรให้รีบติดต่อฉันทันที”ฉินเฉารู้ว่ามู่หรงเจียงรู้สึกละอาย ที่จิ้งจอกเฒ่าอย่างเขาหาวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ที่เขาสามารถทำได้ตอนนี้ คือปล่อยให้มู่หรงเจียงควบคุมเมืองตงชวนให้อยู่ใต้อาณัติของเขา“วางใจได้เลยครับ นายท่านฉิน” มู่หรงเจียงพูดรับรองอีกครั้ง“เรื่องคุณอู๋ให้ผมจัดการเอง ผมให้ความสำคัญกับคุณอู๋เทียบเท่าบุพการี ขอให้คุณวางใจ ตราบเท่าที่คุณอู๋ยังอยู่ในเมืองตงชวน ผมต้องหาเธอเจออย่างแน่นอน เมื่อได้ข่าวของคุณอู๋เมื่อไหร่ ผมจะติดต่อนายท่านฉินเป็นคนแรกอย่างแน่นอน”“เอาล่ะ เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว” ฉินเฉาแทบจะข่มความกังวลไว้ไม่อยู่ “ฉันจะไปเมืองตงชวนด้วยตัวเอง ฮึ่ม ฉันอยากจะรู้นัก ว่าใครในเมืองตงชวนที่มันกล้าลงมือกับคนของฉัน ฉินเฉา”“นายท่านฉินจะมา?” มู่หรงเจียงตกใจจริงๆ ด้วย นายท่านฉินเป็นห่วงคุณอู๋อย่างมาก เมื่อได้ยินเรื่องนี้เขาถึงกับรีบมาด้วยตัวเอง“นายท่านฉินจะมาถึงเมื่อไหร่ จะมารถไฟหรือว่าเครื่องบิน ผมจะได้ให้คนไปรับ!”“ไม่ต้อง ฉันจะบินไป”จากนั้น ฉินเฉาก็วางสายไป“บะ บินมา?”มู่หรงเจียงที่อีกฝั่งยังคงงงอยู่ ฉินเฉาหมายความว่ายังไง? ยังไงก็ตาม เขาก็คิดว่าบางทีอาจจะเข้าใจนายท่านฉินเป็นคนรวย บางทีอาจจะนั่งเครื่องบินส่วนตัวมาก็ได้!คนที่มีฐานะอย่างนายท่านฉิน จะไปขึ้นรถไฟธรรมดาอย่างคนทั่วไปได้ยังไง!มู่หรงเจียงอ
