“นี่สหาย” สีหน้าของหานห่าวเซวียนกลายเป็นปั้นยาก อย่างที่ยากจะได้เห็น ไม่เพียงแต่วันนี้จะเป็นงานวันเกิดของหานห่าวเซวียนเท่านั้นแต่ยังเป็นวันแสดงถึงอำนาจของตระกูลหานของพวกเขาด้วย แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับสูญเสียไปสิ้น“นายใช้ปืนในถิ่นของตระกูลหานของฉัน หรือว่านี่คือการยั่วยุตระกูลหานของเรา?”“จริงๆ แล้วฉันไม่ได้มีความคิดนี้อยู่เลย” ฉินเฉายักไหล่ พร้อมกับมือซ้ายหยิบบุหรี่ออกมาสูบ จากนั้นก็พูดว่า “ฉันแค่ได้ยินมาว่านายน้อยหาน หานห่าวเซวียนเป็นดั่งปีศาจวัว เขาได้สร้างโศกนาฏกรรมให้กับชายหนุ่มคนหนึ่งเพื่อแย่งผู้หญิงของเขา และยังมีชื่อว่าเป็นราชาแห่งโลกใต้ดินของเมืองจงชวน”“ในเมื่อนายรู้ถึงพลังของฉัน แล้วทำไมยังกล้าตอแยฉันอีก?” หานห่าวเซวียนจ้องไปที่ฝั่งตรงข้ามตาไม่กะพริบ เขาอยากจะมองดูฉินเฉาให้ออกว่าเขาคิดจะทำอะไร“พลังของนาย?” ฉินเฉายิ้ม “ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านายมีพลังอะไร แต่ไม่ว่าพลังในด้านสว่างหรือดำมืดที่นายมี ต่อหน้าฉัน ก็ไม่นับว่าเป็นอะไร”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับเล็งปากกระบอกปืนไปที่หานห่าวเซวียน “นายว่าฉันพูดถูกมั้ย?”เมื่อเผชิญหน้ากับปากกระบอกสีดำด้าน ลูกตาของหานห่าวเซวียนก็ตื่นตระหนก แม้เขาจะเป็นชายที่ควบคุมเมืองจงชวนอย่างลับๆ แต่เขาก็ยังกังวล แต่สีหน้าของเขาก็กลับไปสงบอย่างรวดเร็ว“ถ้านายฆ่าฉันที่นี่ ฉันรับประกันได้เลยว่านายจะไม่มีชีวิตออกไปจากเมืองจงชวนแห่ง