าไม่หักหน้าหานห่าวเซวียน ตี้ลิ่วก็ยากที่จะก้าวหน้าในเมืองจงชวน“ฉัน ฉัน….”จางจื่อเว่ยกลืนน˺าลายอย่างบ้าคลั่งเขามองไปที่ปืนลูกโม่ที่ถูกโยนมาตรงหน้าด้วยใจที่เต้นรัวปืนนี้ไม่ใช่ของเล่น….มันเป็นปืนจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น ในนี้ยังมีเทพแห่งความตายอย่างกระสุนที่สามารถพรากชีวิตคนได้ ฉินเฉาได้ยิงไปก่อนแล้ว ทำให้โอกาสของมันเหลือ 1 ใน 5 ที่จะถูกกระสุนนี้สังหาร…..1/5….ปกติแล้วเป็นตัวเลขที่เล็กน้อยมาก แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นน่ากลัวอย่างยิ่ง!ในฮอลล์แห่งนี้ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่ปืนกระบอกนี้“เป็นอะไร หรือว่านายน้อยจางจะกลัว?”ฉินเฉาคีบบุหรี่ออกจากปาก แล้วพูดกลั้วหัวเราะ “อ๋อ ใช่แล้ว นี่ยังมีทางเลือกอยู่ ถ้านายกลัวก็ช่วยไม่ได้ งั้นนายก็แค่ยอมแพ้ไป จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นนายน้อยหานของนายมาเล่นแทน”“ฉัน? ฉัน….”จางจื่อเว่ยทำได้เพียงเอ่ยคำนี้ออกมาหานห่าวเซวียนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็พลันจ้องมาที่เขาจากสายตาของนายน้อยหาน จางจื่อเว่ยมองเห็นจิตสังหารทันใดนั้น ร่างของเขาก็กลายเป็นเย็นเฉียบถ้าเล่นกับฉินเฉาต่อ ตัวเขาอาจจะมีโอกาสรอดแต่ถ้ายอมแพ้เกมนี้ไป เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน แล้วสมาชิกในครอบครัวของเขาก็พลอยต้องมารับความโกรธของนายน้อยหานอีกทางเลือกนี้ เขาถูกบังคับให้เลือกเพียงทางเดียวตอนนี้จางจื่อเว่ยทำได้เพียงเสียใจเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้อยากจะเอาใจนายน้อยหาน แล้วเป็นคนเริ่มล่ะก็ เขาคงไม่ตกอยู่ในสภาพอย่างนี
