อดส้นสูงของเธอออกข้างหนึ่ง จากนั้นก็ขว้างมันใส่เขาหมับ! ฉินเฉายื่นมือออกไป คว้าส้นสูงที่ถูกขว้างขึ้นมาไว้ในมืออย่างง่ายดาย“เอาดอกไม้ของฉันคืนมา!”คำพูดของหานเสี่ยวฟ่านทำให้ทุกคนมึนงงฉินเฉาก็ตกใจเช่นกัน“เอาดอกไม้ของฉันคืนมา!”หานเสี่ยวฟ่านพูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังขึ้นในจังหวะนี้ ฉินเฉายิ่งตกใจไปกันใหญ่เพราะว่าเขาเห็นน˺าตาของหานเสี่ยวฟ่านเธอร้องไห้!เขาเคยเห็นหานเสี่ยวฟ่านเตะใส่หลิวอวี่เจี้ยน ฉินเฉาเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้เป็นพวกดุร้าย แถมยังเป็นพวกประสาทตอนนี้เมื่อมองดูเธอ เธอกลับเหมือนหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งความเอาแต่ใจของเขานี้ แม้ว่าจะทำเพื่อให้หลัวชิงหลินดีใจ แต่ก็ไม่ระวังจนไปทำร้ายหญิงสาวอีกคนเข้า…..หานเสี่ยวฟ่านและหานห่าวเซวียนต่างกัน นิสัยของเธอไม่ใช่คนชั่วร้าย ยิ่งกว่านั้นเธอยังเป็นคนที่กล้าจะรักและกล้าที่จะเกลียด“เอาดอกไม้ของฉันคืนมา!”ขณะที่ฉินเฉากำลังจมอยู่ในความคิด หานเสี่ยวฟ่านก็ตะโกนออกมาอีกครั้งเธอกำลังกัดริมฝีปาก หลังจากที่พูดออกมาฟุบ! ร่างของฉินเฉากระโดดลงมาจากแชนเดอเลีย พร้อมกับยืนอยู่ต่อหน้าหานเสี่ยวฟ่าน
