าวเซวียนเป็นคนเจ้าอารมณ์อย่างมาก ถ้าเขาไม่ได้ เขาก็จะทำทุกอย่างให้ได้มันมา ถ้าไม่ได้จริงๆ เขาก็จะทำลายมัน!“ขอโทษค่ะ”แล้วก็จริง หลัวชิงหลินที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มภายใต้สายตาจับจ้องจากทุกคนในห้อง ปฏิเสธหานห่าวเซวียนตรงๆ“เรื่องแต่งงานนั้น เป็นเรื่องที่แม่ของฉันจัดการ แต่เธอไม่รู้ว่าฉันมีแฟนแล้ว ครั้งนี้ฉันต้องขอโทษจริงๆ หวังว่าคุณชายหานผู้ยิ่งใหญ่จะไม่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉันลำบากใจ”เด็กสาวผู้ต่อสู้ในสังคมชนชั้นสูงบ่อยครั้ง คำพูดของหลัวชิงหลินดูเป็นผู้ใหญ่อย่างมากฉินเฉาแอบคิดในใจทุกคนพลันโห่ร้องออกมาคนส่วนมากไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงกล้าปฏิเสธคำขอแต่งงานของนายน้อยหานจริงๆ!นี่ นี่ไม่เท่ากับปฏิเสธผู้ปกครองเมืองจงชวนหรอกเหรอ?หานห่าวเซวียนที่หน้าซีดพลันปรับสีหน้ากลับมาอย่างรวดเร็วแต่ในสายตาของเขามีกลิ่นอายชั่วร้ายเปล่งออกมาอย่างหนาแน่น“เป็นอย่างนี้หรอกเหรอ….ดูเหมือนว่าจะเป็นความหวังของฉัน คนแซ่หานฝ่ายเดียว หึหึ อย่างคำโบราณที่ว่า ราชามีใจแต่นางฟ้าไร้ใจ!”“คุณชายหานยกย่องเกินไป” หลัวชิงหลินตอบอย่างไม่กระตือรือร้น “ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ดูจากพื้นหลังครอบครัวหรือว่าจะรูปร่างหน้าตา ไม่มีอะไรคู่ควรกับนายน้อยหาน”“เรื่องนั้นไม่เกี่ยว ผมไม่สนใจ” หานห่าวเซวียนพยายามยิ้มอย่างอบอุ่น “เรื่องพวกนั้นผมไม่สนใจ แต่ขอให้คุณหนูโปรดจำไว้ ตรงนี้ยังมีผู้ชายน่าโง่คนหนึ่งรอคุณอยู่ ผมอยากจะรู้จริงๆ ว่าผู้ชายโชคดีที
