่าในโลกของฉินเฉาที่ครั้งหนึ่งแม้แต่บ้านยังไม่มีจะอยู่ เขาจะทนกับบททดสอบนี้ได้มั้ย?ฉินเฉาเหมือนรู้สึกถึงความกังวลของสาวงามข้างกาย เขายิ้มให้เธอพร้อมกับบีบมือเล็กๆ ของเธอให้มั่นใจ“ต้องขอโทษจริงๆ สำหรับฉันแล้ว หลินหลินประมาณค่าไม่ได้อย่าว่าแต่ล้านล้าน ต่อให้เป็นทั้งโลก ฉันก็ไม่แลก”“ฉินเฉา….” หางตาของหลัวชิงหลินพลันมีน˺าตาไหลออกมาเธอรู้สึกว่า แม้ว่าตัวเองจะแอบรักฉินเฉาอยู่เงียบๆ รอคอยเขามานาน จนในที่สุดก็เกือบต้องแยกกับเขาเพราะครอบครัวแต่หลังจากได้ฟังคำนี้ของเขาก็ถือว่าไม่เสียเปล่าแล้วหญิงสาวที่อยู่ในเหตุการณ์ในที่สุดก็ได้รู้ ว่ารักแบบไหนที่สามารถข้ามผ่านบททดสอบแห่งวัตถุนิยม?สำหรับผู้หญิง มีใครบ้างที่ครั้งหนึ่งไม่หวังอยากจะพบรักดั่งเทพนิยาย?แต่ว่าน่าสงสาร ยิ่งอยู่ในสังคมที่โหดร้าย ที่ถ้าไม่กินคนอื่นก็ต้องถูกคนอื่นกิน ความรักดั่งเทพนิยายที่เฝ้าฝัน ก็ค่อยๆ ถูกทำลายลงทีละน้อยจนแตกสลายไปหานห่าวเซวียนมองไปที่ฉินเฉาด้วยสายตาที่ลึกล˺า“หึหึ สหายช่างเป็นคนที่น่านับถือจริงๆ” สีหน้าของหานห่าวเซวียนน่าเกลียดอย่างมาก แต่เขายังคงฝืนยิ้มแล้วพูดออกมา“ผมขออวยพรให้กับทั้งสองคน หวังว่าทั้งสองจะครองรักกันไปนานๆ”แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้น แต่ผู้คนก็รู้ว่านายน้อยหานคนนี้หมายความว่ายังไงนี่คือคำประกาศสงครามของหานห่าวเซวียน คำพูดของเขามีความหมายซ่อนเร้นว่าจะแย่งเธอมา“ขอบคุณ” ฉินเฉาไม่ใส่ใจคำขู่ ที่เขาไม่ฆ่าหานห่
