ากก็ยกขึ้นนิดหน่อย“ลามกที่ไหน ฉันพูดความจริงต่างหาก” ฉินเฉาพูดราวกับตัวเองไม่ผิด “เอาล่ะฟังต่อ หลังจากทั้งสองคนไปที่เตียง…แค่กๆ หลังจากหลอมรวมกัน แม้ว่าเด็กชายจะรักเด็กหญิงมาก แต่เขายังคงหดหู่ใจเพราะว่าเขาไม่อาจมอบดอกกุหลาบสีฟ้าของเขาให้กับเธออันเป็นที่รักได้ หลังจากนั้น ความคิดของเขาก็ถูกเด็กหญิงรับรู้”“เด็กชายคนนี้โง่จริงๆ ยังเอาแต่คิดถึงดอกกุหลาบสีฟ้านั้นอีก ไม่ว่าจะมอบอะไรให้ ผู้หญิงก็ชอบทั้งนั้นแหละ” หลัวชิงหลินพูดความคิดของเธอออกมา“ถ้าเธอยังขัดอีกล่ะก็ ฉันจะโยนเธอออกไปจากลิฟต์คอยดู”“เอาสิ ลิฟต์ไม่มีหน้าต่างสักหน่อย ฉันจะคอยดูว่านายจะโยนฉันทิ้งยังไง!”“เอาล่ะ เล่าต่อนะ เช้าวันหนึ่ง หลังจากที่เด็กชายปีนลงมาจากตัวของเด็กหญิง…..”“ฉันบอกว่าลุกจากเตียงไง….เล่าเรื่องยังไงของนายเนี่ย….” หลัวชิงหลินทักท้วง“ทุกคนมีสไตล์การเล่าของตนน่า” ฉินเฉาถูจมูกแล้วยิ้ม “ฉันไม่ใช่อาจารย์จ้าวจงเซียงสักหน่อย จะได้เล่าออกมาได้ท่วงทำนองอย่างที่เธอชอบ”“เอาล่ะ นายลามกของนายต่อไป ชีวิตนี้ของนายก็คิดแต่เรื่องลามกอยู่แล้ว”“ชิ….”