ลูกชายของผู้ว่าจังหวัดจงชวน ทำให้พวกใต้ดินต้องไว้หน้าเขา นายน้อยหานมีความชอบอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือการแย่งแฟนคนอื่นเอาไปเป็นของเล่น ครั้งหนึ่งเขาขับรถมาที่นี่ และเห็นซุนเหยียนกับลูกชายขาเป๋คนนั้นเข้าไปโรงแรมด้วยกัน”ซุนเสวี่ยเหยียนรีบปลอบซุนเหยียน สาวตาบอดไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้จะมีตนเป็นต้นเหตุ“ดังนั้น เพื่อที่จะลักพาตัวซุนเหยียน ผู้หญิงคนนี้ นายน้อยหานจึงได้ออกไอเดีย ให้ทำลายขาของซุนเสวี่ยเหยียน ทำให้เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ จากนั้น ซุนเหยียนก็จะกลายเป็นผู้หญิงของนายน้อยหาน”“แม่งเอ๊ย ไอ้บัดซบ!” หลัวเจิ้นเทียนสบถออกมาอย่างอดไม่อยู่“ทำไมผู้ว่าหานถึงได้มีลูกแบบนี้”“ฉันจะฆ่ามัน! ฉันจะฆ่ามัน!” ซุนเสวี่ยเหยียนกำหมัดแน่น ยืนขึ้นแต่ก็เจ็บขาจนยืนไม่อยู่ ต้องนั่งลง โชคดีที่ซุนเหยียนที่อยู่ด้านข้างได้ยินเสียง จึงช่วยประคองเขาไว้ได้“เอาล่ะ” ฉินเฉาหันไปมอง มองไปที่ขาที่หักของเขา ชายที่หัวใจเต็มไปด้วยความอยากแก้แค้น “ขาคุณหักอย่างนี้ คุณจะไปแก้แค้นยังไง?”“ผม….”ซุนเสวี่ยเหยียนกำหมัด กัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดออก “ผมจะสู้กับคนชั่วพวกนั้น ผมจะต้องลากหานห่าวเซวียนลงนรกให้ได้!”“ดี!” ฉินเฉาพยักหน้า “ฉันจะให้โอกาสนาย ให้โอกาสนายแก้แค้นด้วยตัวเอง แต่นายต้องรับปากฉันเรื่องหนึ่ง ฉันถึงจะช่วยนายแก้แค้น”“คุณพูดมาได้เลย!” ซุนเสวี่ยเหยียนเห็นความร้ายกาจของฉินเฉาแล้ว เขาทุบหน้าอกตัวเอง แล้วพูดว่า “ฉัน ซุนเสวี่ยเ