อไปกู่รั่วอิงก็ตามมาด้วย ผู้หญิงคนนี้แอบบิดเอวสามีของเธอไม่หยุดหลัวหยูเฟิงเจ็บมาก แต่ไม่กล้าร้องออกมารถสองคันขับตามกันไป ขับออกไปจากบ้านพักทหาร แล่นออกถนนใหญ่อย่างช้าๆเพราะไม่เคยมาที่เมืองจงชวน ฉินเฉาจึงไม่คุ้นกับที่นี่“พ่อหนุ่ม ตอนนี้มีแค่เราแล้ว ฉันมีเรื่องอยากจะถาม” หลัวเจิ้นเทียนที่เงียบมานาน ในที่สุดก็เปิดปากถามขึ้น “จริงๆแล้วฉันสงสัยฐานะของนาย นายเป็นเพื่อนร่วมชั้นของหลินหลินจริงๆ?”“ใช่” ฉินเฉาเอนตัวกับเบาะหลังอย่างขี้เกียจ พร้อมกับมองออกไปทางหน้าต่าง ขณะที่ตอบเขา “ฉินเฉา อายุ 5 ปีเข้าโรงเรียน 9 ปีจบการศึกษา หลังจากจบมาก็ว่างงาน หลังจากนั้นก็ทำงานเป็นยาม หลังออกจากการเป็นยาม ก็ไปเป็นผู้ช่วยที่บริษัทโฆษณาเหยี่ยวฟ้า นี่คือเรื่องที่ฉันรู้มา”“แต่ว่าฉันยังสงสัยอยู่ดี…ว่าสาขาที่ 7 หาคนแบบนายเจอได้ยังไง…คนหนุ่มอย่างนาย ฉันไม่ได้หมายความว่านายไม่ดี แต่สาขาที่ 7 เป็นหัวใจหลักของเรา เป็นปริศนาที่เก็บซ่อนไว้ ในนั้น เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เป็นอาวุธสุดท้ายของประเทศ”ขณะที่หลัวเจิ้นเทียนพูด สีหน้าของเขาก็ปรากฏความหวาดกลัวขึ้น “ฉันจำได้ว่าตอนยังเด็ก พ่อของฉันบอกว่า ในอดีตที่ถูกพวกปีศาจญี่ปุ่นรุกราน ในสนามรบไม่ได้มีเพียงทหาร ในนั้นยังมีผู้ใช้ภูติ นินจาพวกเขาแอบเข้ามาในแผ่นดินใหญ่อย่างลับๆ ในตอนนั้น การคุกคามของผู้ใช้ภูติและนินจาสำหรับแผ่นดินใหญ่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ยังไงก็ตามพวกเขาก็ถูกขับไล่ออกไปจา
