่อฉัน พร้อมทั้งให้ความสนิทสนม แล้วทำไมฉันถึงทำให้เธอเสียใจในที่สุดเขาก็อ้าแขนออก จากนั้นก็กอดหลัวชิงหลินเอาไว้เหมือนกับรู้สึกได้ถึงการตอบรับของฉินเฉา ร่างของหลัวชิงหลินสั่นเบาๆ ความสุขเอ่อล้นในใจ“หลินหลิน! กลับมาหาแม่เดี๋ยวนี้!” หวังซูหงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟลูกสาวของเธอ กล้ากอดกับผู้ชายต่อหน้าเธอจริงๆ!โดยเฉพาะ สิ่งที่ทำให้เธอทนไม่ได้นั่นก็คือ ชายคนนั้น เป็นคนที่ทำในสิ่งที่เธอเกลียดทุกอย่างลูกสาวเธอ ทำไมถึงไม่อยากได้หน้าตา! ในสายตาของเธอ เห็นแม่เป็นตัวอะไร?“ฉินเฉา เราไปกันเถอะ”หลัวชิงหลินพบทางของเธอแล้ว เหมือนว่าเธอไม่ได้ยินเสียงด่าของหวังซูหง เธอเงยหน้าขึ้นจากอกของฉินเฉา มองไปที่ชายตรงหน้าอย่างอ่อนโยน“อืม” ฉินเฉาจะทำอะไรได้ นอกจากจับมือหญิงของหญิงสาวพร้อมเดินออกไปด้วยกันหลัวหยูเฟิงยืนขึ้น พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้กับทั้งสองคนกู่รั่วอิงก็ยิ้มส่งคนทั้งคู่แต่หวังซูหงนั้น เธอคิดเพียงแต่ว่า ศักดิ์ศรีของเธอต้องห้ามแตะต้อง“หลินหลิน ถ้าลูกกล้าตามชายคนนี้ไปแม้แต่ครึ่งก้าว จากนี้ไป ฉันหวังซูหง ไม่มีลูกสาว!”ร่างของหลัวชิงหลินสั่น จากนั้นก็หันกลับไปพูดกับแม่ของเธอ“แม่ หนูมีความสุขของหนู ถ้าแม่รักลูกของแม่คนนี้จริงๆ ได้โปรดสนับสนุนหนูด้วย” จากนั้น เธอก็ไม่มองสีหน้าตกใจของแม่เธออีกพร้อมกับเดินไปที่ประตูด้วยกันกับฉินเฉา“ขวางไว้ ขวางพวกเขาไว้!” หวังซูหงกรีดร้องออกมา นี่คือบ้านของเธอ แม้ว่าหลัวเจิ้นเทียนจะ
