มาไม่พอนะ” ฉินเฉายื่นมือออกไป ขณะที่มืออีกข้างราวกับเป็นสะพาน กอดร่างของหลัวชิงหลินขึ้นจนตัวลอย พร้อมกับหมุนเธอไปรอบๆขณะเดียวกัน เขาก็ถอยมาสองก้าว เพื่อสร้างพื้นที่ในการโจมตีทหารพวกนี้หลังจากที่หลบการโจมตีที่เข้ามาได้ ฉินเฉาก็เริ่มทำการสวนกลับเขาเตะขาออกไป แม้ว่าจะเป็นเพียงการเตะธรรมดา แต่ร่างของทหารพวกนั้นก็ถูกกวาดออกไป“ดูท่าจะเป็นคนฝึกยุทธ์จริงๆ” หลัวเจิ้นเทียนพ่นลมออกจมูก “ไม่แปลกที่เมื่อกี้จะกล้าพูดจาใหญ่โต ยังไงก็ตาม ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ เมื่อต้องสู้เอาชีวิตกับทหารที่ฝึกมาให้ทำตามคำสั่ง ก็สู้ไม่ได้ ทหารของฉันถูกฝึกมาเพื่อฆ่าคน”“เจ้าหนู เก่งจริงก็ปล่อยคุณหนูไป” ทหารนายหนึ่งพูดขึ้น “ถ้าแกพาเธอไปด้วย ทหารของฉันไม่กล้าลงมือเพราะกลัวทำร้ายคุณหนู จึงลงมือเต็มกำลังไม่ได้”“ไม่! ฉันจะเป็นโล่ให้เขา!” หลัวชิงหลินกอดคอฉินเฉาแน่น“ไม่ต้องหรอก” ฉินเฉาตบเข้าที่บั้นท้ายของหลัวชิงหลินเบาๆขณะที่สาวน้อยหน้าแดง เขาก็โยนเธอออกไป ร่างของหลัวชิงหลินลอยมา แล้วก็ตกลงในอ้อมแขนของหลัวหยูเฟิงที่พูดมาก็ถูก แม้ว่าน้องของเขาจะไม่สู้ด้วย แต่หลังจากที่การต่อสู้เข้าขั้นรุนแรง มันก็อาจจะมีพลาดทำให้เธอบาดเจ็บได้หลัวหยูเฟิงรู้สึกราวกับอุ้มขนนก หนักสักนิดก็ไม่มี“เรื่องสู้เป็นของผู้ชาย ผู้หญิงของฉัน ฉันจะปกป้องเอง”เมื่อฉินเฉาพูดจบ ขาทั้งสองข้างของเขาก็แยกออกจากกันเล็กน้อยงอเข่าลง ขณะเดียวกัน มือทั้งสองข้างของเขาก็ท
