ี่จะเป็นไปได้แม้ว่าทหารพวกนี้จะน่ารำคาญ แต่เขาก็ไม่อยากฆ่าคนโดยไม่มีเหตุผลยิ่งกว่านั้น พวกเขายังเป็นอาวุธของประเทศด้วย ในช่วงวิกฤตพวกเขาจะเป็นกำลังรบที่สำคัญทหารพวกนี้น่าเลื่อมใสจริงๆ ตัวเขายืนนิ่ง ไม่ตั้งใจที่จะเป็นคนเริ่มแน่นอนว่าทหารพวกนี้เป็นศัตรู แต่ก็ไม่ใช่ด้วยเหมือนกัน“ยอมแพ้ซะ!” ตัวหัวหน้าเป็นผู้นำ นำทหารทั้งหลายกระโจนเข้าใส่ฉินเฉาการโจมตีของพวกเขาทั้งเฉียบขาดและแหลมคม ยิ่งกว่านั้น ยังโจมตีเข้าใส่จุดตายทั้งนั้น ยามพวกเขาลงมืออย่างนี้ ไม่มีใครรอดไปได้แต่วันนี้ มีคนรอดจริงๆ“ช้ามาก”เสียงเอื่อยๆ ดังมาขณะเดียวกัน ไม่รอให้ทหารหนุ่มตอบสนอง ฝ่ามือของฉินเฉาก็ฟาดใส่หน้าอกของเขาแล้วปัง! ร่างหนัก 80 กิโลของเขาพลันปลิวออกไป กระแทกใส่โซฟาในห้องนั่งเล่น นอนกองกับพื้นแต่เขาก็ได้ช่วยถ่วงเวลาให้เพื่อนของเขาได้สำเร็จเหล่าทหารโถมเข้าใส่ จับขาทั้งสองข้างของฉินเฉาไว้ พวกเขาต้องการกราชากขาของฉินเฉา ทำให้เขาล้มลงกับพื้น แต่ใครจะรู้ ยามเมื่อเขาจะยกขาของฉินเฉาขึ้น ขาของฝ่ายตรงข้ามก็เหมือนกับมีรากงอกออกมา ยืนอยู่บนพื้นอย่างมั่นคง ไม่สั่นไม่คลอน แต่ทหารนายอื่นที่พุ่งเข้ามา ก็จัดการชกหมัดเข้าที่ซี่โครงซ้ายของฉินเฉาเอาตามจริงแล้ว หมัดนี้สามารถทำลายซี่โครงได้ พร้อมทั้งทำให้กระดูกซี่โครงแทงใส่หัวใจได้อีกต่างหากปัง! หมัดของเขาเหมือนต่อยเข้ากับแผ่นเหล็ก ความเจ็บปวดแล่นผ่านมือของเขาอย่างดุร้าย“แรงไม่มี อย่าง
