รสชาติปากของฉันเป็นยังไง?”“นาย! ต˹าช้า!” เฉินชิงพลันเข้าใจความหมายที่ฉินเฉาพูด อารมณ์ของเธอก็พุ่งขึ้น เธออยากจะเอากระบี่จัดการผ่าเอาหัวใจของเขาออกมาดู“เฮ้ ฉันต˹าช้าตรงไหน พูดให้ชัดๆ นะ” ฉินเฉายิ้ม แล้วยังคงหยอกล้อภูติน˺าแข็งแห่งโลกฝึกตนนี้ต่อ “มีแต่เธอที่ได้ประโยชน์ ฉันไม่ยอมให้ฉันลองชิมริมฝีปากเธอบ้าง ว่ามันรสชาติเป็นยังไง”“ไร้ยางอาย!” เฉินชิงโกรธจนตัวสั่น “ถ้ายังพูดเหลวไหลอีก ฉันจะฆ่านาย!”เฉินชิงคิดว่าวิถีทางของเธอ เมื่ออยู่ต่อหน้าชายคนนี้ อีกไม่นานคงพังทลายลง เธอต้องรีบวางแผนออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ในอนาคตหลังจากที่เข้าสู่ขั้นกายทองคำได้แล้ว ค่อยกลับมาตัดหัวเจ้าตัวเหลวไหลนี่อีกครั้ง!เมื่อคิดอย่างนี้ เธอก็รีบหมุนตัวไป หันไปทางหน้าต่างที่เปิดกว้างเตรียมจากไป“เฮ้ อย่าเพิ่งไปสิ ฉันยังมีเรื่องจะพูดอีก!” ฉินเฉาลืมถามฮัวเหนียงว่ายอดเขาหมอกของเธออยู่ที่ไหน ตอนนี้เมื่อมีเฉินชิงอยู่ ศิษย์จากเขาเทพยุทธ์คนนี้ คงจะรู้เหมือนกันดังนั้น ฉินเฉาจึงยื่นมือออกไป จากนั้นก็จับแขนเฉินชิงไว้เฉินชิงวางแผนจะกระโดดออกไปจากหน้าต่าง ดังนั้น เธอจึงปล่อยกระบี่ลอยรออยู่ข้างนอก ขณะที่เตรียมจะกระโดดออกไปนั้น แขนของเธอก็ถูกฉินเฉาจับไว้เธอตกใจจนต้องหันไปมองแต่ใบหน้าใหญ่ๆ ของฉินเฉา ก็พลันปรากฏใกล้ๆ ตรงหน้าของเธอเฉินชิงตาโตทันทีริมฝีปากนุ่มๆ ของเธอ พลันถูกฉินเฉาจูบซะแล้วทั้งสองคนพากันตกใจ จากนั้น ก็พลันถูกปฏิกิร
