ลยนิสัยก็ไม่ดี….ฉันทำไม่ได้จริงๆ ที่พูดไปก็เพราะเป็นห่วงเธอ….หลังจากนี้เธออาจจะหาแฟนไม่ได้อีก ฉัน….”“ความหมายของนายคือ จะปฏิเสธ?” หลัวชิงหลินคิ้วขมวดจิตสังหาร ฉินเฉารู้สึกได้ถึงจิตสังหาร“จะไปเมื่อไหร่?” คำพูดปฏิเสธถูกกลืนลงท้องไป ผู้หญิงคนนี้ตอนนี้ตอแยด้วยไม่ได้“เร็วๆ นี้แหละ” ใบหน้าของหลัวชิงหลินเปล่งประกายของผู้ชนะออกมา ยิ้มอย่างมีความสุขสุดๆ “อีกประมาณ 2 วัน เมื่อนายหายดีกว่านี้ ดูท่าทางอมทุกข์ของนายสิ เป็นอะไร แกล้งเป็นแฟนของฉัน มันฝืนใจนายมากขนาดนั้นเหรอ?”“ไม่ได้ฝืนใจ ออกจะเป็นเกียรติด้วยซ˺า….” ฉินเฉาแอบปาดเหงื่อ“แม่ฉันไม่ได้กินคนสักหน่อย นายอย่าเพิ่งคิดมากสิ เมื่อถึงตอนนั้นก็แต่งตัวดีๆ หน่อยก็พอ แม่ฉันออกจะเป็นมิตร”“ช่างเถอะ ช่างเถอะ” ฉินเฉาหยิบซิการ์ขึ้นมา หนังสือพิมพ์ถูกเผาจนหมดแล้ว เขาต้องหาวิธีอื่น“ไม่ให้นายสูบบุหรี่” หลัวชิงหลินเดินเข้ามา จากนั้นก็แย่งซิการ์ในมือฉินเฉาโยนลงพื้นไป จากนั้นก็ไม่ลืมใช้เท้าขยี้มันด้วยนี่เป็นซิการ์คิวบาที่ฉินเฉาชอบ! ราคาของมันมากกว่า 10 ดอลลาร์….ผู้หญิงคนนี้ฟุ่มเฟือย ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว!“ฉันเป็นเหมือนกันกับแม่ ไม่ชอบผู้ชายสูบบุหรี่ ถ้าเธอรู้ว่านายสูบบุหรี่ เรื่องของเราจบแน่”นี่ไม่ใช่การแสดงแล้ว จากท่าทางของหลัวชิงหลิน นี่มันเรื่องจริงแล้ว….แต่ฉินเฉาไม่ได้พูดออกไป ใครใช้ให้ในใจเขารู้สึกผิดกันล่ะช่างไม่มีพลังของลูกผู้ชายเอาซะเลย ผู้ชายบ้านนี้คงเ