ข้าไป เพื่อให้ไฟลุกแรงขึ้นไม่นาน ไฟก็ใหญ่ขึ้นจากนั้น ฉินเฉาก็ถือกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ติดไฟ ต่อเข้ากับซิการ์ของตัวเอง เพื่อจุดไฟซิการ์ไม่เหมือนบุหรี่ที่จะติดไฟได้ง่าย ฉินเฉาค้างอยู่ในท่านั้นอยู่นาน เพื่อรอให้ซิการ์ติดไฟและในตอนนี้เอง ประตูห้องพักทันใดนั้นก็ถูกเปิดออกเห็นเป็นหลัวชิงหลินเดินเข้ามาอย่างไร้เสียง หลังจากนั้น ก็เห็นฉินเฉาลุกนั่งบนเตียง กำลังถือหนังสือพิมพ์ต่อไฟซิการ์อยู่ กรรมการนักศึกษาสาวยืนตะลึงอยู่กับที่ พร้อมกับเอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ“ฉิน ฉินเฉา นายตื่นแล้ว?”ในน˺าเสียงของเธอ เต็มไปด้วยความสุข และความประหลาดใจ“หึหึ ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว….” ฉินเฉาเหมือนจะกระอักกระอ่วนหน่อยๆแต่ก็คิดได้ว่าหลัวชิงหลินไม่รู้ว่าเขาแกล้งนอนเป็นผัก เธอคงจะคิดว่าเขาเพิ่งฟื้นแต่ก็ดี ทั้งสองคนจะได้ไม่ต้องอึดอัด“อืม….ฉันรู้ว่านายไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอก….” ในเบ้าตาของหลัวชิงหลินอดไม่ได้ที่จะมีน˺าตาไหลออกมา“โอ้ ฉันมันคนเลวอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่ามีคนบอกว่า คนเลวมักจะมีอายุยืนหรอกเหรอ ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก ว่าแต่ว่า เธอกลับมาทำไม?”“….ฉันทำกระเป๋าเอกสารตกอยู่ที่นี่ จึงกลับมาเอา….” หลัวชิงหลินบอก ฉินเฉาก็เห็นกระเป๋าถือผู้หญิงสีขาววางอยู่ข้างผนังหลุยส์อย่างงั้นเหรอ ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ขาดเงินจริงๆ“!” ทันใดนั้น หลัวชิงหลินก็พลันตาโต มองไปที่ฉินเฉาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ตัวสั่นน้อยๆ เหมือนกับกำลังกลัว“ม
