กลิ่นดินปืนคลุ้งขึ้น ยิ่งมายิ่งแรงฉินเฉารู้สึกว่าห้องพักฟื้นนี้ไม่อาจอยู่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้น มันจะกลายเป็นเหมือนกับโตเกียวแห่งที่สองไปซะก่อนยังไงก็ตาม โตเกียววุ่นวายเพราะอสูรคน แต่ห้องนี้กลับเป็นแบบเดียวกันเพราะซัคคิวบัสสาวเป็นกลุ่มคนที่วุ่นวายจริงๆ….“เอาล่ะ ฉินเฉา” หลิวจางพูดออกมาอย่างอดไม่อยู่ “ฉันไม่คิดเลยว่านายจะใจกล้าแม้กระทั่งลงมือกับตำรวจ”“ไม่ใช่นะ! มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด!” ฉินเฉารีบส่ายหัว พยายามอธิบาย “นี่ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด!”“เรื่องเข้าใจผิดของนายมันจะมากเกินไปแล้ว!” ซ่างกวนหยานไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงได้โกรธมากขนาดนี้ เธอรีบมองหาทุเรียนที่เธอวางทิ้งไว้อยากจะเอามาฟาดฉินเฉาให้ตายๆไปแต่ยังไงก็ตาม เธอมองหาอยู่สักพักก็ไม่เจอ เธอไม่รู้ว่าอาวุธอาชญากรรมระดับโลกนี้ ได้ถูกหลี่นาแอบเอาไปซ่อนไว้เรียบร้อยแล้วถึงยังไงเขาก็เป็นพี่ชายที่เธอชอบ ยิ่งกว่านั้น ความหื่นก็เป็นธรรมชาติของผู้ชาย หลี่นาซึ่งรักฉินเฉาอย่างมาก ดังนั้น เธอจึงได้ทรยศกลุ่มหญิงสาวด้วยกัน“เจ้าหน้าที่อ้าย! คุณตำรวจครับ!” เมื่อฉินเฉาเห็นท่าทางของซ่างกวนหยาน ก็รู้ว่าเธอกำลังมองหาทุเรียน ทันใดนั้น หัวของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อ “ที่นี่มีคนต้องการฆ่าคน เธอ เธอเป็นตำรวจซึ่งมีหน้าที่ช่วยเหลือปราชาชน ไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ?”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยนั่งลงบนเก้าอี้ของหูเกอ มือทั้งสองข้างกอดอก มองไปที่ฉินเฉาด้วยท่าทางพึงพอใจ จากนั้นก็พูด
