้ามาช่วยเขา ซึ่งเป็นนักศึกษาเพิ่งจบใหม่แล้วก็จริง พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมต่อกัน!หลี่เสวี่ยรู้สึกว่าตัวเองวุ่นวายใจ แต่เธอไม่อาจเสียหน้าต่อหน้าฉินเฉา อยากจะร้องไห้ แล้วหันหลังเดินจากไป“ผู้จัดการหลี่ จะไปอย่างนี้จริงๆ เหรอ?”เทียบกับหลี่เสวี่ยแล้ว ชิซินรู้ว่าฉินเฉาเป็นพวกน่ารังเกียจ ขณะที่อยู่ในห้องอาหารของบริษัท เขาถึงกับเล่นเล่ห์กับเธอที่ลานเต้นรำหลังจากนั้นก็แทบจะเกิดเรื่องแบบเดียวกับตอนอยู่ในห้องน˺าดังนั้น เธอจึงรู้สึกชินกับมันจะว่าไปแล้วไม่ได้เจอกันนาน เธออยากจะพูดกับฉินเฉาอย่างมากแต่ทั้งสองคนนั้นมีความคิดที่ต่างกัน เพราะความชอบที่ชิซินมีให้ต่อฉินเฉาเป็นความรู้สึกทางร่างกายซะมากกว่า แต่สำหรับหลี่เสวี่ยแล้วฉินเฉาเป็นดั่งที่พึ่งทางใจของเธอเทียบกับชิซินแล้ว หลี่เสวี่ยเป็นห่วงฉินเฉามากกว่า“ไปกันเถอะ ที่นี่มีคนเยอะแล้ว ถ้าเรายังอยู่ มันจะเป็นก้างขวางคอมากกว่า!”น˺าเสียงเย็นชาของหลี่เสวี่ยดังออกมา“แต่ ผู้จัดการหลี่เมื่อเห็นข่าว ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงจนร้องไห้ออกมาเหรอคะ?” ชิซินที่ยังอยากอยู่ต่อ ค่อยๆ ทรยศหัวหน้าของเธอ “ถึงกับลากฉันมา ทั้งยังขับรถฝ่าไฟแดงสิบกว่าครั้ง”เป็นอย่างนี้หรอกเหรอ!คำพูดของชิซิน ทันใดนั้นก็ดึงดูดความสนใจของหญิงสาวทุกคนนี่มันไม่ใช่ความเป็นห่วงของหัวหน้ากับลูกน้องอย่างแน่นอน!บริษัทไหนก็ไม่เคยได้ยิน ว่าหัวหน้าเป็นห่วงพนักงานจนร้องไห้ออกมา!แล้วยังฝ่าไฟแดงอีก! ไม่ใ
