ิ้งจอกเฒ่านี้จะต้องออกมาช่วย แต่ว่าอันตรายก่อนหน้านี้ จิ้งจอกเฒ่าตนนี้กลับไม่แม้แต่จะโผล่ก้นออกมา“ฮึ่ม!” หลัวเต๋อพ่นลมออกจมูก “ถ้าไม่ใช่เพราะว่าระฆังหยินหยางใช้ลมปราณที่มีอยู่น้อยนิดปกป้องภายในร่างของเจ้าไว้ เจ้าคิดว่าจะยังมีชีวิตอยู่เหรอ? เมื่อไม่มีลมปราณสนับสนุน ร่างวัชระอมตะก็ปกป้องได้เพียงภายนอก อวัยวะภายในของเจ้าก็จะกลายเป็นเนื้อบด!”เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเต๋อ ฉินเฉาก็ไม่ส่งเสียงอะไรออกไปแต่ตาแก่นี่ยังไม่พอใจ ยังคงตะโกนต่อว่า “เจ้าหนู เจ้ารู้มั้ย แต่ละวันในที่นี้เป็นยังไง มารดามันเถอะ ในอดีต ที่แห่งนี้เป็นของบุคคลอันดับหนึ่งแห่งเส้นทางปีศาจ! เป็นที่ที่ผู้หญิงอ้าขา รอคอยไอ้หนูของเทพปีศาจ!”ฉินเฉาพูดไม่ออก แต่ละคำที่ออกมาจากปากตาแก่นี่ส่วนมากล้วนเป็นเรื่องพรรค์นี้ทั้งนั้น“แต่ตั้งแต่ที่ข้าติดตามเจ้า ที่แห่งนี้แต่ละวันมีแต่เรื่อง เจ้าคิดจะหาทางทำอะไรบ้างมั้ย? มารดามันเถอะ ราวกับประเทศที่ป่าเถื่อน แล้วมาทำเป็นปากดีว่าตัวเองเป็นผู้ฝึกตนที่แท้จริง! ทั้งที่ในร่างของตัวเองเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แล้วตอนนี้ลมปราณยังมาหายไปอีก เจ้ายังคิดว่าที่นี่เป็นของเจ้าอยู่มั้ย?”“แค่กๆ ฉันรู้ นายมันเก่ง พอใจมั้ย?”ฉินเฉาถูกด่าจนหน้าเจื่อน แต่ก็ไม่อยากให้เจ้าจิ้งจอกเฒ่านี่ด่าต่อดังนั้นจึงเปลี่ยนเรื่อง “เอ่อ…แล้วพลังเทพที่นายพูดเมื่อกี้ มันคืออะไร?”“เจ้าหนู แม้ว่าเจ้าจะทำให้ข้าเกลียดแทบตาย แต่ต้องบอกไว้เลย