ยที่นอนเป็นผัก จู่ๆ จะลุกขึ้นมาด้วยท่าทางสดใสขนาดนี้” หูเกอยิ้มตาหยี พูดด้วยสีหน้ามีความสุข “คำพูดที่ร้องออกมานั้น มีอะไรเหรอ”“ซูจี?” ฉินเฉายังคงเหมือนอยู่ในฝัน มองไปรอบๆ“สาวน้อยสายพุทธคนนั้นเหรอ?” หูเกอค่อนข้างมีความประทับใจกับซูจีอย่างมาก เพราะตอนที่อยู่ในโรงเรียนกวงหยวน ครั้งหนึ่งเธอได้เห็นสาวน้อยนางนี้และฉินเฉากอดกันอย่างมีความสุขฝ่ายธรรมะและคนจากเส้นทางปีศาจ ก็เหมือนน˺ากับไฟที่ไม่อาจเข้ากันได้ สามารถพูดได้ว่าที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน หลังจากนี้จะต้องมีเรื่องตามมาอีกแน่ และอาจจะอันตรายถึงขั้นภัยพิบัติ“ฉันได้ยินจากชีมาว่าเธอไปอยู่ที่อเมริกาแล้วไม่ใช่เหรอ?”หูเกอกลอกตามองบน “นายนี่ก็จริงๆ เลย แม้แต่ฝันก็ยังไม่ลืมเธอ”“…ใช่แล้ว….” ฉินเฉาที่มีเทอโมมิเตอร์อยู่ในปากทำให้พูดไม่ค่อยจะชัดเท่าไหร่ จากนั้นก็ถามหูเกอว่า “ที่นี่ที่ไหน แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”“ที่นี่ที่ไหนน่ะเหรอ?” หูเกอหมายถึงห้องผู้ป่วยเดี่ยวห้องนี้“แน่นอนว่าต้องเป็นเมืองซู่หนาน นายยังคิดว่าเป็นญี่ปุ่นอยู่เหรอ?แม้แต่กินซ่าก็ยังหายไป แล้วนายคิดว่าจะไปไหนได้อีก?”หัวของฉินเฉาเต็มไปด้วยเหงื่อ มองไปที่หูเกอ จากคำพูดเหมือนเธอจะรู้ว่ากินซ่าเป็นสถานที่แบบไหน….แค่กๆ ถ้าไม่ใช่ว่าตอนนั้นมีงานล่ะก็ เขาอาจจะแวะทำอะไรแถวนั้นจริงๆ ก็ได้“ฉันกลับมาได้ยังไง? เสี่ยวไป๋เหรอ?”“แน่นอนว่าต้องเป็นเธอที่มาส่งนาย” ในใจหูเกอผุดภาพหญิงสาวชุดดำขึ้น “ฉั
