่อกระบี่ลอยขึ้นมา ทันใดนั้น ตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหลงใหล “สัตว์เลี้ยงน่ารัก มานี่มา…มาให้พี่สาวกอดหน่อย”“นี่น่ะนะ…สัตว์เลี้ยงน่ารัก….” ฉินเฉาเหงื่อตก “ในนรกของเธอ ยกให้เจ้าสิ่งน่าเกลียดนี่เป็นสัตว์เลี้ยงเหรอ….”“จริงๆนะ…” โรซี่ยิ้มหวาน กอดแขนฉินเฉาพร้อมกับก้มเอวลงเผยให้เห็นร่องหิมะขาวๆ ที่ทำให้ตาของคนต้องถลนออกมา“ผู้อื่นชอบเจ้าตัวใหญ่ท่าทางชั่วร้ายนี่”โรซี่พูดออกมา ฉินเฉาต้องไอแห้งๆ รู้สึกว่าอารมณ์โมโหเมื่อครู่ของเขาถูกทำลายไป“ถ้าเธอชอบก็พาลงนรกไปได้เลย ในฐานะคนรู้จัก ฉันยกให้ฟรีๆ”“ฮิฮิ ไม่ได้เจอกันนาน นายยังเลวเหมือนเดิมเลย” โรซี่เอาหน้าอกถูแขนฉินเฉาพร้อมกับกระซิบข้างหูฉินเฉาเบาๆ ว่า “แต่ถ้าเทียบกันแล้ว…ผู้อื่นชอบนายมากกว่า….”
