ันของญี่ปุ่นก็มาถูกชิงไป การสูญเสียสองสิ่งนี้ ทำให้ผู้บัญชาการทั้งสองต้องกระอักเลือดออกมาประธานาธิบดีของญี่ปุ่นที่มองผ่านหน้าจอก็สีหน้าซีดขาว“ท่านประธานาธิบดีครับ….ดูเหมือนว่าแผนของเราจะล้มเหลว…..” เจ้าหน้าที่ผู้ชาญฉลาดพูดความจริงที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่อยากจะเชื่อออกมา“เพื่อเกียรติของชาวญี่ปุ่นเรา….” ประธานาธิบดีสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็พูดอย่างสงบว่า “ออกคำสั่งไป ส่งหน่วยรบอามาเทราสุออกไป ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องฆ่าคนจีนนั่นในแผ่นดินญี่ปุ่นเราให้ได้! ฉันจะใช้หัวและเลือดของมันเซ่นสรวงเมืองโตเกียว และคอยเตือนความจำพวกอเมริกา!”“ครับ!”……………..“แกร็ก อ๊า บิดารู้สึกดีสุดๆ ไปเลย!”หลังจากที่หยานจื่อติดตั้งเรลกันเข้าไป โดยไม่สนว่าความประพฤติของตนจะเหมือนกับขโมย เปลวเพลิงก็ได้พวยพุ่งออกมา พร้อมกับทะยานขึ้นไปในอากาศ บินเข้าหาอสูรคนยักษ์นั้นด้วยความรวดเร็วขณะเดียวกัน หยานจื่อที่ได้ติดตั้งเรลกันเข้ากับร่างกายก็รู้สึกตื่นเต้นเหมือนกับได้ของเล่นใหม่“….” ฉินเฉามองไปที่ร่างด้านหน้าของหยานจื่อก็พลันเช็ดเหงื่อที่หลั่งออกมาจากหน้าผาก จากนั้นก็พูดว่า “ไม่คิดเหรอว่า…..ปืนใหญ่ที่ติดอยู่ด้านหน้าของแกมันเหมือนกับไอ้จ้อนน่ะ?”“มารดาแกเถอะ!” ร่างของหยานจื่อสั่นพร้อมกับสบถออกมา“ด้านหน้าของแกสิเหมือนไอ้จ้อน”“แกไม่คิดว่ามันเหมือนเหรอ?”“เชี่ย นี่….” หยานจื่อมองลงไปที่หน้าอกตัวเองแล้วคิด มันก็เหมือนจริงๆ นั่นแหละ เงียบอย