าที่หยานจื่อ“แหลกไปซะ!” หยานจื่อลั่นไปตูม! ลำแสงสีฟ้าเปล่งออกมาจากปากกระบอก ทำการฉีกกราชากอากาศรอบๆ แรงถีบของมัน ทำให้ร่างขนาดใหญ่ของหยานจื่อต้องลอยออกไปจากหอคอยเหล็กพลังทำลายล้างของเรลกัน เมื่อเผชิญหน้ากับบอลไฟก็ได้ทำให้มันกลายเป็นไอไป จากนั้นก็เปรี้ยง ยิงใส่หน้าผากของอสูรคนที่ตำแหน่งเหนือใบหน้าของดร.วาตานาเบะหัวขนาดใหญ่ของอสูรคนเริ่มบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว จากนั้นพองขึ้นแล้วระเบิดกลายเป็นเลือดเนื้อไปเลือดสีดำสาดกระจายไปทั่วพื้น เหลือเพียงศพไร้หัวขนาดใหญ่พร้อมกับพายุที่รุนแรงที่พัดกวาดอยู่เหนือพื้น“V!” หยานจื่อชูสองนิ้วเป็นสัญญาณแห่งชัยชนะ “สำเร็จแล้ว!”“อืม ไอ้จ้อนของแกร้ายกาจมาก” ฉินเฉาตบหัวเขา บรรยากาศดีใจของหยานจื่อถูกกลืนลงกระเพาะกลายเป็นแข็งทื่อเพราะคำนี้ของฉินเฉา“ในที่สุดก็จบซะที” โดยไม่สนใจความไม่พอใจของหยานจื่อ เขามองไปที่เมืองโตเกียวด้วยท่าทางยุ่งยากใจ แล้วพูดอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ว่า “ในที่สุดก็จะได้ไปจากที่บ้าๆ นี่สักที”“ใช่ ในที่สุดก็จะได้ไปจากที่บ้าๆ นี่สักที” หยานจื่อมีน˺ามันเครื่องไหลออกมาจากหน้าของมัน “ฮือๆ ๆ ฉันคิดถึงเจ้านายหน้าอกใหญ่จังเลย”ฉินเฉาที่เพิ่งจะผ่อนคลาย แล้วมองไปที่หยานจื่ออย่างดูถูก ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของเขาก็มีเสียงดังขึ้นมาครืนนน!เสียงครืนครันดังมา ดึงดูดความสนใจของทั้งสองคน พวกเขามองลงไป เห็นเศษเนื้อที่กระจายอยู่ทั่วทุกที่ราวกับกลับมามีชีวิต พวกม
