ายตาของมัน ไม่รู้ว่าหายไปไหน“ไม่ว่าจะดูยังไงก็ยังน่าเกลียด”น˺าเสียงของฉินเฉาไม่ดังมาก แต่ว่าก็ยังได้ยินชัดเจนไปทั่วพื้นที่ฉินเฉายืนอยู่ใต้เท้าของอสูรคน เขาย่อเข่าลง จากนั้นก็กระโจนกระโดดขึ้นสูง ทันใดนั้นก็โผล่ขึ้นมาตรงตำแหน่งหัวของอสูรคน“เอาล่ะนะ!” ฉินเฉายกหมัดซ้ายขึ้นสูง หมัดของเขาเปล่งแสงสีขาวที่ร้ายกาจออกมา รูปภาพที่ประทับอยู่บนถุงมือราวกับเป็นสัญลักษณ์ของพลังไร้ผู้ต้านบรรยากาศรอบๆ หมัดนี้แปรปรวนท้องฟ้าที่เงียบสงบ มีลมกรรโชก พัดมวลหมู่เมฆจนปั่นป่วนบนหมัดของฉินเฉายังคงเปล่งแสงสีขาว พร้อมกับปรากฏพายุไซโคลนขึ้นรอบๆ ความเร็วของไซโคลนค่อยๆ บ้าคลั่งขึ้น ในที่สุดก็กลายเป็นดั่งหลุมดำขณะที่พลังของเขาขึ้นไปสู่จุดสูงสุด มันสามารถทำลายได้แม้กระทั่งความว่างเปล่า!ฉินเฉาร้องออกมาคำหนึ่ง หมัดไร้ผู้ต้านก็ต่อยเข้าที่หน้าของอสูรคนนั้น“โฮกกก!” อสูรคนร้องได้เพียงครึ่งคำ ร่างขนาดใหญ่ของมัน เริ่มจากหัวก็เริ่มฉีกขาดกลายเป็นชิ้นๆ พร้อมกับพายุไซโคลนบนหมัดก็ได้ปั่นเศษเนื้อของมันให้กลายเป็นเนื้อบดเปรี้ยง! พลังที่มีร่างของอสูรคนเป็นศูนย์กลางแผ่ลามออกไปทั้ง 4ทิศ 8 ทางหน้าดินเปิดออก เศษหินปลิวว่อน หน้าต่างตึกรอบๆ แตกออกเป็นแผ่นบางๆ หลุดออกมาข้างนอก
