วเองสักหน่อยจะเป็นไรไปขณะที่หยานจื่อเตรียมเข้าไปสู้ ในอากาศพลันเกิดการคลื่นผันแปรขนาดใหญ่หยานจื่อหันไปมอง ทันใดนั้น ร่างหุ่นยนต์ของมันก็สั่นเห็นเพียงที่ทะเลไกลๆ มีแสงสีน˺าเงินสว่าง มันค่อยๆ เข้มขึ้นจากนั้น ลำแสงก็พุ่งมาที่ตัวเองอย่างรวดเร็ว“เรลกัน!”หยานจื่อเคยเผชิญกับเจ้าสิ่งนี้มาแล้ว ต่อให้ตายก็ไม่มีทางลืมตงฉีที่ตอนนี้นั่งอยู่ในห้องบัญชาการของทัพเรือ มองไปที่เรลกันบนหน้าจอที่ทำการยิงออกไป ในปากก็ร้องออกมา“บ้าเอ๊ย มาดูสิว่า ครั้งนี้จะยังดื้อด้านไม่ยอมตายอีกมั้ย!”ขณะที่หยานจื่อและอสูรคนกำลังต่อสู้กัน หน่วยป้องกันทางน˺าก็รอคอยอยู่ด้านข้างอย่างใจเย็น จนในที่สุดก็พบโอกาสเข้าลำแสงสีน˺าเงินพุ่งเป็นเส้นตรงใส่ร่างของหยานจื่อ และอสูรคนพร้อมกับระเบิดพลังทำลายล้างออกมา“ไม่คิดเลยว่าประเทศของคุณจะมีอาวุธที่ร้ายกาจอย่างนี้”วาล วารี่ ผู้บัญชาการทหารเรือหน่วยที่ 7 ของอเมริกา นั่งอยู่ในห้องบัญชาการ ถือแก้วไวน์ มองไปที่ตงฉีที่มีท่าทางมั่นใจที่นั่งอยู่ข้างๆทำให้ตงฉีอดเปลี่ยนสีหน้าไม่ได้“ผู้พันวาลหัวเราะแล้ว” ตงฉีแสร้งเป็นปั้นหน้ายิ้ม “เทียบกับวิทยาการของทางอเมริกาแล้ว พวกเรายังล้าหลังกว่ามาก”ตงฉีแอบเยาะเย้ยในใจ ฮึ่ม วิทยาการของญี่ปุ่นเราเป็นอันดับหนึ่งของโลก! อาวุธที่เราประดิษฐ์ขึ้น พวกต่างชาติอย่างพวกแกจะเทียบได้ยังไง!เมื่อมีเรลกันนี้ เรือรบของเขาก็สามารถโจมตีได้ทุกมุมของโลก ต่อให้เป็นทำเนียบขาว จัต
