้อนกันเป็นชั้นๆ คอยปกป้องการโจมตีจากเรลกัน“แม่งเอ๊ย ทำเอาฉันกลัวแทบตาย!” หยานจื่อตบหน้าอกตัวเองถอนหายใจยาวลำแสงสีฟ้าที่มีพลังทำลายล้างน่ากลัวเส้นนั้น ถูกหยุดอยู่ตรงหน้าของเขา พยายามโจมตีมาไม่หยุดแต่ม่านพลังสีทองได้ปกป้องเขาไว้ บนม่านสีทองนั้น มีบทสวดภาษาสันสกฤตติดอยู่ คอยปกป้องร่างของเขาจากพลังอันรุนแรงของเรลกันหยานจื่อพอใจอย่างมาก ดูเหมือนว่าฉินเฉาจะทรงพลังจริงๆ โล่ลมปราณของเขาสามารถต่อต้านการโจมตีจากเรลกันได้อย่างง่ายดาย“ฉันก็คิดว่าจะร้ายกาจกว่านี้ซะอีก กลับธรรมดาซะงั้น” ฉินเฉานั่งอยู่บนบ่าของหยานจื่อ ขณะที่ปากก็คาบซิก้าร์พร้อมกับพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา “พลังนี้ ดูเหมือนว่าจะพอๆ กับกระบวนท่าจันทร์ครึ่งดวงของฉัน”“ฮี่ฮี่ เรลกันนี่จะไปเทียบกับวิชาของนายได้ยังไง!” หยานจื่อที่ตกใจกลัวเมื่อตอนแรก ตอนนี้เริ่มประจบฉินเฉา “ใช่แล้ว จะว่าไปเจ้านี่ก็นับว่าใช้ได้ บิดาจะไปแย่งมา จากนั้นจะใช้มันระเบิดหัวของสัตว์ประหลาดนั่น”จากนั้น หลังจากที่หยุดการโจมตีของเรลกันอยู่สักพัก เขาก็เร่งความเร็ว วิ่งไปทางท่าเรือที่เหล่าเรือรบจอดอยู่“ผู้พันครับ มันมาแล้ว!” คนที่อยู่ข้างล่างรายงานข้อมูลให้ตงฉีทราบ“มัน มันใช้อะไรป้องกันน่ะ!” วาลอารมณ์เสีย เขาคิดว่าเทคโนโลยีของประเทศเขาเป็นอันดับหนึ่งได้ผู้ต่อต้าน โล่เซอุสรุ่นใหม่ต้องไร้เทียมทาน แต่ไม่คิดว่าเมื่อเทียบกับม่านพลังสีทองของหุ่นยนต์นั้นแล้ว โล่เซอุสของเขากลับเ
