ทำไมอสูรคนถึงได้หายไปจากโตเกียวได้เร็วนักดูเหมือนว่าอสูรคนตนอื่นๆ จะถูกมันกลืนลงไปแล้ว“โฮกกก!”อสูรคนตนนั้น เปิดปากขนาดใหญ่ที่น่าเกลียดของมัน พร้อมกับร้องคำรามออกมาแขนทั้งสองข้างของมัน ทุบเข้ากับหน้าอกตัวเอง แสดงท่าทางโมโหส่วนกลิ่นอายปีศาจของมันก็กลายมาเป็นพุ่งสูงขึ้น พร้อมกับเริ่มกดทับพื้นที่รอบๆ อย่างรวดเร็ว“ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องใหญ่แล้ว….” มือของฉินเฉาแตะร่างของหยานจื่อ พร้อมกับส่งลมปราณของตัวเองเข้าไป ตราบเท่าที่ลมปราณของเขายังเหลือ โล่ลมปราณก็จะไม่ถูกทำลายขณะเดียวกัน ฉินเฉาก็จ้องไปที่อสูรคนตนนั้นอย่างระวัง เขาเห็นเพียงร่างขนาดใหญ่นั้น อ้าแขนทั้งสองข้างออก พร้อมกับเปิดปากขนาดใหญ่ของมัน ท่าทางดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก“อ้ากกก!”จากปากขนาดใหญ่ของอสูรคน มันได้พ่นบอลไฟลูกยักษ์ออกมาร่างของมันไม่รู้ว่ากลืนอสูรคนตนอื่นไปมากแค่ไหน มันได้พ่นบอลไฟออกมานับไม่ถ้วน โดยที่มีร่างของมันเป็นศูนย์กลางในอากาศ ทันใดนั้นก็ได้มีบอลไฟพุ่งออกไปราวกับดาวหางที่ตกสู่โลกตูม!ตึกรอบๆ รวมไปทั้งถนน ต่างถูกบอลไฟพวกนั้นพุ่งชน เกิดเป็นเสียงระเบิดดังออกมา เศษหินและเปลวเพลิงลุกอยู่ทุกที่ ลอยขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็ตกลงมาฉากนี้ ราวกับว่าจุดจบกำลังใกล้เข้ามาบอลไฟส่วนมากตกลงมาจากฟ้า ราวกับว่ามีตา มันพุ่งมารวมตัวกันที่ข้างๆ ตัวหยานจื่อ“ฮี่ฮี่ ดูเหมือนว่ามันจะให้ความสำคัญกับฉันคนนี้น่าดูเลย!”หยานจื่อจัดการสาดปืนกลในมือใส่บอล
