มนั้นเลื่อมใสชายลึกลับคนนั้น ที่เข้ามาช่วยพวกเขาได้ทันเวลา“เขาแข็งแกร่งมาก!” ทหารหนุ่มเลื่อมใสจนตาเป็นประกาย“ฉันคิดว่าเขาน่ากลัวมากกว่า…..”หน่วยติดอาวุธคนอื่นพูดแต่ผู้พันหนุ่มไม่พูดอะไร แต่มองไปที่ชายที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เขาไม่รู้ว่าชายคนนั้นเป็นใคร แต่ผู้หญิงทั้งสองที่เขาอุ้มอยู่ ถ้าให้เดา คงจะเป็นคนที่พวกเขารออยู่เพราะว่าทั้งสองคนเหมือนกับรูปคนที่พวกเขากำลังรอ“เจ้าบ้า!”ขณะที่หน่วยติดอาวุธกำลังเกรงกลัวชายคนนั้น หญิงสาวที่ถูกแบกอยู่บนบ่า พลันกำหมัดและทุบตีเขา“นายมันสารเลว ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำก็กระโดดซะสูงขนาดนั้น!ไม่รู้หรือไงว่าคุณหนูคนนี้กลัวความสูง!”“เธอไม่ใช่แอร์โฮสเตสหรอกเหรอ….” ฉินเฉาที่ถูกซ่างกวนหยานทุบโดยไม่มีเหตุผลต้องร้องออกมา“คุณหนูคนนี้เพิ่งจะกลัวความสูงตอนนี้ไม่ได้หรือไง?” ซ่างกวนหยานมองไปที่ฉินเฉาด้วยท่าทางดุร้าย ทั้งยังต้องมาถูกคนอื่นเห็นเขาแบกตัวเธอไว้บนบ่านี่อีก ช่างน่าอายเสียจริงต้องมาถูกเห็นในสภาพแบบนี้ น่าขายหน้านักซ่างกวนหยานอาย….อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี“พี่สาว พี่สาว….” เสี่ยวโหรวดึงชายเสื้อพี่สาวเธอ พร้อมกับทำหน้าไม่เข้าใจ กะพริบตากลมโตของเธอ แล้วถามว่า “คุณลุงช่วยเราไว้ทำไมต้องตีคุณลุงด้วย”คุณลุง!หน่านิ!!ฉินเฉาแทบกระอักโลลิน้อยคนนี้เรียกซ่างกวนหยานว่าพี่ แต่เรียกเขาว่าลุง!บิดาเหมือนลุงตรงไหน!ฉินเฉาน˺าตาไหลอาบหน้า อยากจะกอดซ่างกวนหยานแล้วร้องไห้ออกมาจริงๆแต่เมื่อน
