เลขาเฉิน คุณบ้าไปแล้วเหรอ?” บนเครื่อง ทูตคนอื่นๆ มองเพื่อนร่วมงานอย่างตกตะลึง ขณะที่ทูตสาวนางหนึ่งร้องถามขึ้นอย่างอดไม่ไหว“หุบปาก หุบปากไปเลย!” เลขาเฉินเสียสติไปอย่างสมบูรณ์ ต่อให้ตอนกลับไปแผ่นดินเกิดแล้วถูกลงโทษตอนนี้ก็ไม่สำคัญ! ตราบเท่าที่เขาสามารถมีชีวิตรอดกลับไปได้ ตราบเท่าที่พ่อของเขายังรับราชการอยู่เขาก็มีวิธีที่จะรักษาตำแหน่งเลขาเอาไว้ได้!วิ้ว พั่บๆ ๆ ๆ! เสียงเฮลิคอปเตอร์กำลังบินขึ้นจากพื้น นักบินที่ถูกปืนจ่อหัวถึงยังไงตัวเขาเองก็อยากไปจากที่ที่น่ากลัวอย่างนี้อยู่แล้วดังนั้น นักบินจึงรีบทำตามอย่างไว“ผู้พันครับ เราต้องไปแล้ว!”ทหารหนุ่มร้องเรียกด้วยความร้อนรน“บัดซบเอ๊ย!” ผู้พันหนุ่มสบถออกมา ทหารของเขายังอยู่ที่นี่อยู่เลย!“แม่งเอ๊ย ไอ้พวกขี้ขลาด!” เขายกปืนเล็งไปทางเฮลิคอปเตอร์โดยไม่รู้ตัว แต่ช่างน่าเสียดาย เขาไม่รู้ว่าไอ้บัดซบเลขาเฉินนั่งอยู่ตรงไหนไม่อย่างนั้น เขาคงจะจัดการฆ่าไอ้บัดซบนั่นไปแล้ว!เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไป ทำให้เหล่าทหารต้องคอยความตายอยู่ที่นี่!“ช่างมัน ปล่อยพวกมันไป!” ผู้พันหนุ่มลดปืนลง จากนั้นก็ตะโกนเสียงดังว่า “ป้องกันที่นี่ต่อ! รอกลุ่มคนที่ถูกช่วยเหลือมาก่อน! หลังจากพวกเขามา พวกเราจะฆ่า และสร้างเส้นทางเลือดขึ้น!”“ครับ! ผู้พัน!”สีหน้าของหน่วยติดอาวุธดูเด็ดเดี่ยวและแน่วแน่ พวกเขาส่ายปืนในมือ กวาดไปรอบๆ ประตูสถานทูตในตอนนี้เอง อสูรคนได้ฉีกกราชากกลุ่มคนเปิดเป็นทางขึ้น
