่ แล้วทำไมถึงบอกเรื่องที่เธอมาโตเกียวกับฉินเฉา“ทำไมนายถึงได้ร้ายกาจอย่างนี้ล่ะ!” ซ่างกวนหยานไม่ยอมแพ้ จับคอเสื้อฉินเฉาไม่ปล่อย พร้อมกับไล่บี้ถาม“เธออยากจะรู้จริงๆ เหรอ?” ท่าทางของฉินเฉา ทันใดนั้นก็กลายเป็นน่าเลื่อมใสขึ้น“เหลวไหล ก็ต้องอยากจะรู้จริงๆ น่ะสิ” ซ่างกวนหยานเห็นท่าทางจริงจังของฉินเฉา ก็พลันรู้สึกกังวล เจ้าน่าตายนี่…หรือว่าจะมีความลับอะไรอยู่“โอ้…เมื่อเธออยากจะรู้ฉันก็จะบอก”ฉินเฉาพลันมองขึ้นไปที่ท้องฟ้า พร้อมกับพึมพำ “จริงๆ แล้วนี่เป็นพลังที่มาจากดาวของฉัน”“ดาว? นายเป็นเอเลี่ยนหรือไง?” ซ่างกวนหยานถูกฉินเฉายั่วให้อยากรู้“ใช่…” ฉินเฉาพยักหน้าด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด“จริงๆ แล้ว ฉันเป็นคนจากดาวเบจิต้า….”“ดาวเบจิต้า?” ซ่างกวนหยานกะพริบตา พร้อมกับถามขึ้นอย่างอยากรู้ “ชื่อนี้ฟังดูคุ้นๆ นะ”“อืม!” ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นก็พูดอย่างภูมิใจว่า “บนดาวดวงนี้มีเรื่องราวของเราเล่าขานอยู่ทุกที่ เพราะว่าพวกเรามีอีกชื่อหนึ่งว่า ชาวไซย่า”“ฮึ่ม เสียเวลาฟังตั้งนาน!” ซ่างกวนหยานสบถออกมา รู้ว่าตัวเองถูกฉินเฉาล้อเข้าให้แล้วเธอยกรองเท้าบู๊ตขึ้น จากนั้นก็เหยียบลงบนเท้าของฉินเฉา “งั้นคุณหนูคนนี้ก็เป็นหมายเลข 17 งั้นสิ!”“เธอจำผิดแล้ว” ฉินเฉาตบไหล่ซ่างกวนหยาน จากนั้นก็พูดอย่างจริงจังว่า “หมายเลข 17 เป็นผู้ชาย ผู้หญิงต้องหมายเลข 18”“นาย…ฮึ่ม….”แต่ไม่รอให้ซ่างกวนหยานได้พูดอะไรอีก อสูรคนตนหนึ่งก็ไ