ะแทกใส่ร่างของบอดี้การ์ดที่คาบซิก้าร์อย่างแรงบอดี้การ์ดคนนั้นถูกศพเพื่อนกระแทกใส่จนต้องนอนหงาย ล้มลงบนโซฟา ปืนในมือก็กระเด็นไปด้านข้างขณะเดียวกัน เงานั้นก็กระโจนเข้ามา ดึงมีดสั้นที่เหน็บไว้ที่ขากางเกงของเขา จากนั้นก็แทงมีดสั้นนั้นใส่คอของเขา“อ่อก อ่อก….” บอดี้การ์ดคนนั้นเลือดพุ่งจากคอ เขาเอามือกุมคอไว้ จากนั้นก็มองขึ้นมา แล้วก็ตายคาโซฟา“แก แกเป็นใคร!” เสวี่ยเชียงที่อยู่ใกล้ๆ กลัวจนกระโดดหนีไปหลบอยู่หลังโซฟา พร้อมกับมองมาที่ชายตรงหน้าตัวสั่น“ฉัน?” เงานั้นหยิบกล่องใส่ซิการ์ของบอดี้การ์ดคนที่ตายออกมาพร้อมกับหยิบซิการ์ใส่ปาก จากนั้นก็จุดไฟให้ตัวเองเขาสูดเข้าไปลึกๆ จากนั้นก็พ่นควันเป็นวงออกมาแล้วยิ้มให้เสวี่ยเชียง“ฉันชื่อฉินเฉา คนที่จะมาฆ่าแก”“ฆ่า ฆ่าฉัน?” เสวี่ยเชียงกลัวตัวสั่น ดวงตาเล็กๆ ของเขากลายเป็นบ้าคลั่ง “แก แกเป็นคนขององค์กร!”“อืม ใช่มั้ง” ฉินเฉาเคาะขี้บุหรี่ออก จากนั้นก็พูดว่า “ข้อมูลงานวิจัยฉันได้มาแล้ว ฐานลับก็พังแล้ว เอ็กซ์ก็ถูกฉันฆ่าไปแล้ว อืม ใช่แล้วเรือของแกคืนนี้ก็คงไม่มาแล้ว”“อะไรกัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้!” เสวี่ยเชียงส่ายหัวใหญ่ๆ ของเขาใบหน้าที่เต็มไปด้วยไขมันของเขากระเพื่อม “เป็นไปไม่ได้ แกจะไปฆ่าเอ็กซ์ได้ยังไง! ฉันไม่เชื่อ!”“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่แก” ฉินเฉายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายกับคนที่กำลังจะตายอย่างนาย”“ฉัน ฉันจะไม่ตาย!” ทันใดนั้น เสวี่ยเชียงก็ช
