องเธอต่อราวกับไม่มีอะไรจนกระทั่งตาแก่นั่นส่งเสียงร้องออกมานั่นล่ะเธอถึงจะรู้สึกตัว รีบหันมาดูเมื่อเห็นหลังของชายแปลกหน้าที่สวมชุดนักวิจัย ทันใดนั้นก็ตกใจ“นาย นายมาจากแผนกไหน! ใครสั่งให้นายเข้ามา!”ขณะที่พูดก็เอามือปิดหน้าอกทั้งสองข้างของตัวเองไปด้วย“เชี่ย อย่าทำเหมือนกับบิดาต้องการมองหน้าอกของเธออย่างนั้นสิ” ฉินเฉาพูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย “หน้าอกของเธอแบนออกอย่างนั้น ยังมีหน้าเอามือมาปิดอีก”“แก แกมาจากแผนกไหน รายงานมา!” ตาแก่ที่หน้าตาบูดเบี้ยวเกาะโต๊ะปีนขึ้นมา ชี้จมูกฉินเฉาพร้อมกับตะโกนออกมา “แม่งเอ๊ยถึงกับกล้าทำร้ายฉัน ฉันคิดว่าแกคงไม่อยากทำงานในห้องวิจัยนี้อีกแล้วสินะ!”“โทษที พอดีลุงคนนี้ไม่ใช่คนของห้องวิจัย” ที่มุมปากของฉินเฉาแขวนไว้ด้วยรอยยิ้มปีศาจ พร้อมกับดัดนิ้วมือแกร็บ แกร็บ! เสียงดัดข้อดังออกมา ทำให้ตาแก่นั่นตกใจกลัว“แก แกไม่ใช่นักวิจัย? แล้วแกมาทำอะไรที่นี่?”“ฉัน? ฉันก็มาส่งแกลงนรกนะสิ” ฉินเฉาฉีกยิ้มพร้อมกับยื่นมือออกไปจับเข้าที่คอของตาแก่ ราวกับจับลูกเจี๊ยบ ใช้เพียงมือเดียวก็เพียงพอตาแก่เหมือนจะหายใจไม่ออก เตะเท้ามั่วไปหมด แต่สำหรับฉินเฉารู้สึกราวกับถูกยุงกัด“บอกฉันมาว่าเอ็กซ์และเซี่ยเชียงอยู่ไหน! และก็แผนใหม่ของพวกแกคืออะไร!”“ฉะ ฉันไม่บอก!” ไม่รู้ว่าเพราะเล่นยาเข้าไปด้วยหรือเปล่า ตาแก่นี่ถึงได้หัวแข็งไม่ยอมบอก พร้อมกับกัดฟันพูดกับฉินเฉา“ช่างมีจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่จริงๆ นะ”