ล้ว!” ฉินเฉามองไปที่เขา พร้อมกับตะคอกใส่อย่างเย็นชา“เอ็กซ์ มิสเตอร์เอ็กซ์ตอนนี้น่าจะอยู่ที่ใจกลางศูนย์วิจัย…ส่วน เซี่ยเชียง เซี่ยเชียงอยู่ในศูนย์วิจัย เขาอาจจะอยู่ในส่วนของคฤหาสน์เขตxx”“เชี่ย คฤหาสน์” ฉินเฉาเบ้ปาก ในใจพูดว่า ช่างรู้จักหาความสุขใส่ตัวซะจริง ยังไงก็ตาม เขาก็คงจะมีความสุขได้จนถึงแค่คืนนี้เท่านั้น“แผนการสุดท้ายของพวกแกคืออะไร พูดมาเร็วเข้า!”“ฉันไม่รู้….” ตาแก่นั่นส่ายหัวไปมา สีหน้าใกล้จะร้องไห้เต็มที“หึหึ ดี ดีมาก” ฉินเฉาไม่เพียงไม่โกรธ เขากลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุข “ฉันก็กลัวว่าแกจะไม่ให้โอกาสฉัน แต่แกก็ให้โอกาสฉันจนได้”ฉินเฉาพูดจบ กระบี่สีขาวก็ปรากฏออกมาที่มืออีกข้างของเขาจากนั้น ฉินเฉาก็ใช้ดาบลากผ่านเอวของตาแก่นั่นลงไปที่จุดสงวนอย่างช้าๆ“ที่แรก เอาเป็นตรงนี้เป็นไง…ฉันดูจากสภาพนายแล้ว ถึงจะเหลือเจ้านี่ไว้ มันก็ใช้งานอะไรไม่ได้อยู่ดี”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็สั่นมือเบาๆ แสงเย็นเยียบก็ทาบเข้าที่เอวของตาแก่นั่นพร้อมจะตัดทันที“ไม่ อย่านะ!” ตาแก่นั่นกลัวจนขนทั่วร่างลุกชี้ชัน กลัวจนร้องไห้ออกมากระบี่ของฉินเฉาหยุดทันที เหลืออีกเพียง 1 มิลก็จะถึงตำแหน่งนั้นอยู่แล้วตาแก่กลัวจนหน้าซีด เหงื่อแตกพลั่ก“ฉัน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าแผนนั้นคืออะไร มิสเตอร์เอ็กซ์ไม่ได้บอกเรื่องแผนการกับนักวิจัย แต่เขาได้บอกให้หลงอิง ฮิเดโอะเอาพระบรมสารีริกธาตุมาให้เขาเท่านั้น…..”“จริงนะ มีแค่นั้นจริงๆ?” ฉินเฉ
