ยื่นมือออกไปสัมผัสเข้ากับประตูเย็นเยียบแล้วพูดว่า “การจะสร้างของพวกนี้ต้องลงมือลงแรงไปมาก หรือว่าเอ็กซ์มันยอมแพ้เรื่องกังฟูแล้วจริงๆ”คำพูดของเขาเพิ่งจะพูดออกจากปาก ปืนกล 3 กระบอกก็จัดการกระหน˹ายิงใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง กระสุนสีทองเหมือนห่าฝนตกใส่ร่างฉินเฉาต่อให้เป็นหน่วยพิเศษที่มีอาวุธครบมือ เมื่อมาอยู่ที่นี่ ก็ต้องถูกกำจัด แล้วนอนตายหมดทั้งกลุ่มแต่ช่างน่าสงสาร สำหรับฉินเฉาแล้ว กระสุนใช้กับเขาไม่ได้ผลอย่างสมบูรณ์เขายืนนิ่งด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ยืนรับห่ากระสุนเหมือนกับว่าที่กำลังยิงใส่เขาไม่ใช่กระสุนแต่เป็นเมล็ดข้าวฉินเฉาหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบไว้ในปาก คล้ายต้องการให้กระสุนช่วยจุดไฟในที่สุดก็เริ่มมีควันลอยขึ้นมา แล้วก็ปัง บุหรี่ถูกกระสุนยิงขาดคาปาก“เชี่ย!” ฉินเฉาโมโหพร้อมกับทิ้งบุหรี่ครึ่งตัวนั้นไป “วันนี้เสียบุหรี่ไปหลายอันแล้ว ช่างเป็นลูกหลานล้างผลาญจริงๆ!”จากนั้น เขาก็ยื่นมือออกไป แล้วก็กราชากถังเก็บแผงกระสุนออกมา แกร็ก! จากนั้นแผงกระสุนก็หลุดออกมาจากประตูพร้อมกับสายไฟทำให้ปืนกลไม่ทำงานหลังจากทำลายปืนกระบอกนี้ทิ้งไปได้แล้ว ฉินเฉาก็ใช้วิธีการเดิมยื่นสองมือออกไป กราชากแผงกระสุนอีกสองแผงจากปืนทั้งสองกระบอกจากนั้น โลกก็กลับคืนสู่ความสงบสุขฉินเฉาจัดการปัดกระสุนตามเสื้อผ้าทิ้งไป จากนั้นก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาอีกมวน“ดีมาก แกเล่นมาพอแล้ว ตอนนี้ ถึงตาฉันบ้าง”จากนั้น อากาศที่ว่างเปล่าพลันปรากฏกระบี่เล่มห
