หลงอิง ฮิเดโอะหรี่ตา พร้อมกับหนวดที่ริมฝีปากสั่น ถามขึ้น“ถ้าฉันหาเจอล่ะ? จะจัดการยังไง?”“ง่ายมาก” เคโกะสุดท้ายก็พูดขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ “ถ้าหาเจอล่ะก็ตระกูลอ้าวกานของฉันจะขอโทษคุณ ยิ่งกว่านั้น เราจะชดใช้เงินให้คุณ10 ล้านเช่นกัน”“ดี!” หลงอิง ฮิเดโอะตบมือ “สมกับเป็นหัวหน้าตระกูลอ้าวกานรวบรัดดี ฉีหนาน เข้าไปค้น!”เคโกะโบกมือให้บอดี้การ์ดหลีกทาง จากนั้น หน่วยรักษาความปลอดภัยก็เข้ามาในห้อง VIP พร้อมกับเริ่มค้นไปทั่วห้องอย่างระวังฉินเฉากอดเอวเคโกะไว้ พร้อมกับมองดูเรื่องสนุก ดูพวกเขาค้นห้องอย่างสบายใจงาช้างคู่นั้น จะว่ายาวก็ยาว แต่ช่างน่าสงสารที่มันอยู่ในแหวนเก็บของที่นิ้วของเขา ดูเหมือนว่าครั้งนี้ หลงอิง ฮิเดโอะต้องเสียเลือดแล้วแล้วก็จริง หน่วยรักษาความปลอดภัยพวกนี้ ค้นวุ่นวายอยู่นานแม้กระทั่งใช้มีดกรีดโซฟาหนังเพื่อหา แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของงาช้าง“รายงานครับ งาช้างไม่ได้อยู่ที่นี่!”ในที่สุด หน่วยรักษาความปลอดภัยก็ยอมแพ้ แล้วรายงานต่อหลงอิง ฮิเดโอะเมื่อได้ยินอย่างนั้น สีหน้าของหลงอิง ฮิเดโอะก็เปลี่ยนไป ไม่? นี่ตัวเองต้องเสียเงิน 10 ล้านนี้อย่างงั้นเหรอ? เงินสำหรับเขานั้นไม่นับว่าเป็นอะไร เป็นเพียงแค่หยดน˺าในมหาสมุทรเท่านั้นแต่อีกไม่นานเขาจะกลายเป็นดั่งพระเจ้า เมื่อถูกลบหลู่เกียรติอย่างนี้ เขาจะรับมันได้ยังไง“โอ้ ดูเหมือนว่าคุณหลงอิงคงต้องกรีดเลือดแล้ว” ฉินเฉายิ้ม พร้อมกับมองไปที่หลงอิง ฮิ
