หรับเรื่องที่สร้างขึ้น ผมคงต้องขอลาก่อน”หลังจากนั้น หลงอิง ฮิเดโอะก็ได้ลากลูกชายที่มีท่าทางไม่เต็มใจเดินออกจากห้องหมายเลข 1พริบตาที่หันไป ในสายตาของหลงอิง ฮิเดโอะเต็มไปด้วยจิตสังหารที่เข้มข้น“ท่านพ่อ!” หลังจากที่ออกมาไกลแล้ว หลงอิง ฮิเดโอะก็ปล่อยลูกชายของเขา นายน้อยหลงอิงคนนั้นพลันตะโกนออกมาทันที “พ่อก็เห็นเจ้านั่นอวดดีขนาดนั้น ต้องเป็นมันที่เป็นคนเอาของไปแน่ๆ ทำไมถึงไม่จับมัน ไปให้เงินมันทำไม!”หลงอิง ฮิเดโอะยิ้มออกมา จากนั้นรอยยิ้มของเขาก็บิดเบี้ยวไป“แกวางใจเถอะ ไม่มีใครที่กล้ารังแกลูกชายของฉันมาก่อน เจ้านักข่าวนั่น และก็นังเคโกะ คืนนี้ พวกมันจะต้องร้องอ้อนวอนแก เมื่อถึงตอนนั้น แกอยากจะทำอะไรกับหัวหน้าตระกูลอ้าวกานก็แล้วแต่แกเลย”“จริงเหรอ? ท่านพ่อพูดจริงๆ นะ?” เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อของเขา นายน้อยหลงอิงก็กลืนน˺าลายดังเอื้อก แทบจะทนรอไม่ไหว“ฉันเคยหลอกแกเมื่อไหร่กัน” หลงอิง ฮิเดโอะแสยะยิ้มออกมา“เพราะว่าญี่ปุ่นตอนนี้ กำลังจะสยบใต้เท้าฉัน ฉีหนาน แกให้หน่วยรักษาความปลอดภัยจับตาห้องนั้นไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้เคโกะและเจ้านักข่าวนั่นออกไปไหน ของที่ตระกูลหลงอิงต้องการ ไม่มีทางปล่อยให้หนีไปได้เด็ดขาด”“ครับ”“สามี…” ในห้อง VIP 1 เคโกะมองไปที่ฉินเฉาอย่างไม่ใคร่มีความสุข “คนพวกนั้นทำเกินไปแล้ว รังแกคนเกินไป เราไปกันเถอะ เคโกะแม้แต่นาทีเดียวก็ไม่อยากอยู่ที่นี่”“หึหึ อย่าห่วงเลย” ฉินเฉาตบไหล่เคโกะ แ
