ดา แต่ว่าบิดาไม่ว่างเล่นเป็นเพื่อนมัน“สหายจากห้องหมายเลข 2 ได้เสนอราคามาแล้ว สหายจากห้องที่1 จะไม่สู้ราคาหน่อยหรือคะ หรือว่าจะกลัวจนไม่กล้าแข่งอีกแล้วเอ่ย?”“แข่งกับลุงเธอสิ! คนที่เสียเงินไม่ใช่เธอนี่ บิดาไม่เล่นด้วยหรอก”จากนั้นฉินเฉาก็ตบมือพร้อมกับร้องเรียก “เสี่ยวไป๋ ออกมา”“นายท่านฉิน มีเรื่องอะไรเหรอคะ” เสี่ยวไป๋ที่อยู่ในชุดสีดำพลันปรากฏออกมาข้างกายฉินเฉา ฉินเฉาพลันรู้สึกแปลกๆ ในใจคิดว่า สาวน้อยนางนี้คงไม่ใช่ว่า ยามบิดาทำเรื่องอย่างว่าอยู่ คงไม่ได้แอบดูอยู่หรอกนะแค่กๆ ช่างเถอะ เสี่ยวไป๋ก็ไม่ได้เป็นเด็กใสซื่ออะไรนี่“หลังจากที่งาช้างถูกส่งมาที่ห้องหลงอิง อิจิโจแล้ว ให้นำมันมาให้ฉัน”“ค่ะ!” เสี่ยวไป๋ไม่สน ไม่ว่าฉินเฉาจะทำตัวเป็นโจร หรือว่าฆาตกรเธอไม่ใส่ใจ ยิ่งกว่านั้น ดูเหมือนว่าเสี่ยวไป๋จะเกลียดหลงอิง อิจิโจคนนั้นด้วยเหมือนกัน ที่กล้ามาแย่งในสิ่งที่นายท่านฉินต้องการ! ฮึ่ม ดีที่นายท่านฉินไม่ได้ต้องการชีวิตเขา ไม่อย่างนั้น เธอคงจะฆ่าเขาไปแล้วเมื่อเสียงตอบรับของเสี่ยวไป๋จบลง ร่างบางของเธอก็หายไปจากห้องโดยไม่เหลือแม้เงาแต่ในเวลานี้เอง นักประมูลสาวรออยู่นานก็ไม่เห็นคนจากห้องหมายเลข 1 ส่งเสียงตอบรับอะไรกลับมา เธอก็ได้แต่ยอมแพ้ จากนั้นสาวน้อยก็ยกค้อนเคาะลงไป ดูเหมือนว่าเปอร์เซ็นต์ที่ได้จากของชิ้นนี้จะไม่มากซะแล้วหลงอิง อิจิโจดื่มไวน์แดงลงไปด้วยท่าทางมีความสุข เป็นแค่ยาจกคิดจะมาสู้กับนายน้อ
