อยู่ในแถวเดียวได้แน่นอนว่าเขาไม่อาจใช้เงินในธนาคารทั้งหมดได้ เพราะถึงยังไงเงินนั้นก็ยังต้องนำไปหมุนเวียนในธุรกิจของตระกูลอันชิงฉินเฉาไม่ใช่คนที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย ที่เขาใช้เงินมากขนาดนี้นั้น ก็เพื่อเป็นของขวัญให้เคโกะ และเพื่อระบายความโกรธ มารดามันเถอะ ไม่ใช่ว่าเป็นแค่ลูกชายของคนที่รวยที่สุดในญี่ปุ่นเท่านั้นเหรอ ถ้าเก่งจริงทำไมไม่เป็นนายกรัฐมนตรีเลยล่ะ“แต่ แต่ว่าน่าเสียดายออก…” เคโกะแสดงท่าทางไม่พอใจออกมาแต่ว่าในสายตาของฉินเฉาแล้วน่ารักอย่างมาก“ผู้ชายหาเงิน ไม่ใช่ว่าเพื่อจะปรนเปรอหญิงสาวของตัวเองหรอกเหรอ” ฉินเฉาจัดการตีก้นเคโกะด้วยความไม่พอใจ“อืม สามีสั่งสอน เคโกะจะจำไว้….” เป็นอีกครั้งที่เคโกะทนไม่ไหวแล้วพูดออกไป “เพราะงั้น ขอสามีลงโทษเคโกะด้วย….”คำพูดนี้จุดประกายความคิดสู้ของฉินเฉา เขาไม่สนว่าจะมีคนมาส่งมงกุฎจักรพรรดิมั้ย เพราะตอนนี้ ความคิดของเขาตกอยู่ที่ร่างของเคโกะหมดแล้วแต่ตอนนี้ ได้มีคนที่รับหน้าที่มาส่งมงกุฎจักรพรรดิได้ยืนอยู่ที่หน้าห้อง VIP หมายเลข 1 แล้ว เขายืนอย่างกระอักกระอ่วน ไม่ว่าจะเคาะประตูเท่าไหร่ก็ไม่มีคนสนใจ บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ที่ประตูก็ไม่สนใจเขาถ้าไม่ใช่ว่าเงินถูกจ่ายมาแล้ว พนักงานคนนั้นคงจะคิดว่า คนในห้อง VIP นี้คงคิดจะปฏิเสธของอย่างแน่นอนแต่ในตอนนี้เอง สาวงามในชุดดำ ทันใดนั้นก็ปรากฏตัวอยู่ข้างเขาพร้อมกับรับกล่องไป“ฉันเป็นสาวใช้ของคุณยามาซากิ ส่งของมาให้ฉันก
