้ว่าชายคนนี้เรียกว่าฉินเฉา แต่เคโกะยังคงเรียกเขาว่ายามาซากิ บางที นี่อาจเป็นคำติดปากเธอไปแล้ว….“คือ…ฉันต้องอยู่ที่นี่” แม้ว่าอยากจะไปโตเกียวด้วยกันกับเขา แต่ตัวเองยังมีบางสิ่งที่อาจจะทำเพื่อช่วยเขาได้“ตระกูลอ้าวกานของฉันตอนนี้กำลังเกิดความวุ่นวาย ดังนั้นฉันต้องอยู่ที่นี่ เพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าตระกูล ดังนั้น หลังจากนี้ ตระกูลอ้าวกานจะกลายเป็นพันธมิตรที่ดีที่สุดกับยามาซากิซัง….”ที่จริงแล้ว เคโกะหวังอยากจะให้ตระกูลอ้าวกานกลายเป็นของยามาซากิซังมากกว่าแต่ดูเหมือนว่ายามาซากิซังจะไม่ชอบตัวเอง บางที….ฉินเฉาไม่ใช่คนโง่ เขารู้ว่าเคโกะคิดอะไร เขาต้องแกล้งเป็นไม่รู้เพื่อที่จะได้ไม่ต้องสร้างหนี้รักอีก บางที เรื่องของเคโกะอาจจะยังมีโอกาส เพียงแต่มันไม่ใช่ตอนนี้ ไม่อย่างนั้น กลัวว่าจ้าวจิงจิงจะไม่ปล่อยเขาไป นี่ยังไม่นับสุดที่รักของเขาอย่างซูจีอีก“อืม เคโกะ การแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลของเธอดูท่าจะอันตรายอยู่บ้าง เอาอย่างนี้ละกัน เสี่ยวไป๋เธอช่วยอยู่เป็นเพื่อนเคโกะคอยปกป้องเธอ ช่วยให้เธอคว้าตำแหน่งผู้นำตระกูลมา”“ค่ะ นายท่านฉิน” เสี่ยวไป๋พยักหน้า ไม่ว่าเรื่องไหนที่ฉินเฉาสั่งให้เธอทำ เธอจะทำอย่างไม่ลังเล ต่อให้ต้องฆ่าตัวเอง เธอก็จะทำโดยไม่กะพริบตา“ฮี่ฮี่ พี่ฉิน ในเมื่อไม่มีใครไปเป็นเพื่อนพี่ งั้นหนูจะไปเป็นเพื่อนพี่แล้วกัน!” สาวน้อยหลิวอิงเข้ามากอดแขนฉินเฉา พร้อมกับเอาหน้าอกที่นุ่มนิ่มของเธอถูไถกั