แล้วฉันจะบอกอะไรให้…สัตว์ประหลาดของแกนี่ ไร้ประโยชน์จริงๆ ….”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ใช้โอกาสที่โกเซน เอย์ชิกำลังตกใจ เตะเข้าที่หัวของเขาเปรี้ยง! โกเซน เอย์ชิร้องโหยหวนออกมา พร้อมกับพุ่งลงไปราวกับดาวตก ตกลงบนหาดทราย จนฝุ่นทรายนั้นปลิวว่อนจากนั้น ฉินเฉาที่ลอยอยู่กลางอากาศก็เรียกกระบี่ปทุมพิสุทธิ์มาถือไว้ที่มือซ้าย“ได้ตายด้วยกระบี่ของฉัน ถือว่าใจดีกับตาแก่อย่างแกแล้ว”จากนั้น กระบี่วิเศษก็เปล่งแสงดุร้ายออกมา พร้อมกับฉินเฉาที่เตรียมจะปามันออกไป“ช้าก่อน!”ในตอนนี้ ชิโยะพลันพุ่งออกมา ขวางอยู่ตรงหน้าหลุม“ชิโยะ หลีกไปซะ!” ฉินเฉาขมวดคิ้ว “คนคนนี้ไม่ใช่พ่อของเธออีกแล้ว มันเป็นได้เพียงสัตว์ประหลาดเท่านั้น”“ฉันรู้…” ชิโยะมองไปที่ฉินเฉาด้วยร่างที่สั่นเทา “ฉันแค่…”ไม่รอให้เธอพูดจบประโยค คลื่นกระบี่สีดำก็ได้พุ่งออกมา ตัดเข้าที่เอวของเธอตูม! ร่างของชิโยะถูกคลื่นกระบี่สีดำนี้ซัดออกไป พร้อมกับตกลงที่หาดทรายใกล้ๆ“ชิโยะ!” ตาของฉินเฉาแดงก˹า ตาแก่น่าตายนี่ แม้แต่ลูกสาวตัวเองก็ไม่ปล่อยไป?“ฮี่ฮี่…” ในหลุมนั้น ได้มีเสียงหัวเราะที่หยาบคายดังออกมา “สมกับเป็นลูกสาวของฉัน ในช่วงเวลาวิกฤตอย่างนี้ ถือว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง”“เจ้าสารเลวเอ๊ย!” เมื่อจ้าวจิงจิงเห็นฉากนี้ก็อดกำหมัดไม่ได้พร้อมกับเสียงหัวเราะที่หยาบช้านี้ ได้มีแขนกระดูกคว้าจับเข้าที่ปากหลุมจากนั้น ร่างกระดูกขนาดใหญ่ก็ปีนขึ้นมาจากหลุม“โครงกระดูกน่าเกลียด!” หล