งจิงที่อารมณ์เสียก็กลัวจนลมหายใจสะดุด แล้วรีบตอบเธอ “นี่เป็นวิธีฝึกหุ่นเชิดปีศาจให้ชิโยะ ตอนที่ทำให้ศิษย์พี่ก็เหมือนกัน ไม่อาจใส่เสื้อผ้าได้!”“ฮึ่ม!” จ้าวจิงจิงพ่นลมออกจมูก “วิชานี้ออกจะลามกเกินไปแล้ว!”ทันใดนั้นใบหน้าที่งดงามของศิษย์พี่ก็แดงก˹าเพื่อที่จะเป็นหุ่นเชิดปีศาจ ไม่อาจมีเสื้อผ้าปกปิด!งั้น ตอนที่ฉันเป็นหุ่นเชิดปีศาจ…ฉัน ร่างกายของฉันก็ถูกเขาเห็นหมดแล้วน่ะสิ!ศัตรูยังไงก็คือศัตรู!จ้าวจิงจิงอับอายกลายเป็นโกรธ ระบายความโกรธใส่ร่างผีดิบพวกนั้นหมัดแต่ละหมัดที่ต่อยออกไป ส่งเสียงฝ่าอากาศ เห็นได้ชัดว่าแข็งแกร่งแล้วก็น่ากลัวขนาดไหน!“ตอบรับคำขอของฉัน เตรียมตัวไว้ ราชาภูติเก้าเร้นลับ!” เมื่อฉินเฉาเห็นว่าศิษย์พี่ไม่มาสร้างปัญหาให้เขาแล้ว เขาก็พลันผ่อนคลาย แล้วเริ่มเปลี่ยนร่างให้กับชิโยะ สาวน้อยนางนี้เป็นโจนิน ร่างกายของเธอเมื่อเทียบกับคนธรรมดาแล้วแข็งแกร่งกว่ามาก แต่เมื่อเทียบกับผู้ฝึกตนแล้ว ความห่างชั้นก็ยังมากอยู่ดี ดังนั้น เวลานี้ ฉินเฉาจึงค่อยๆ ส่งพลังเข้าไปช้าๆ ไม่รีบร้อนแต่ชิโยะนั้นรู้สึกว่าร่างกายตัวเองร้อนผ่าว เหมือนกับช่วงเวลาที่อยู่ในโรงงานร้างตอนนั้น ช่วงเวลาที่เหน็ดเหนื่อยที่ทำให้เธอทั้งโกรธทั้งอายพ่อของเธอยังไม่รู้ว่าฉินเฉาได้ทำอะไรกับตัวเองไว้….แต่ทำไมตัวเอง…ถึงได้มีท่าทางมีความสุขมากมายแบบนั้นกัน….เจ้าคนน่ารังเกียจ เจ้าฉินเฉาน่ารังเกียจ รอให้ฉันมีแรงก่อนเถอะฉันจะต้องแทงตา
