ม่กล้าแล้ว….”ฉินเฉาอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน˺าตา ตัวเองทำให้ศิษย์พี่เป็นสัตว์ประหลาด….แล้วนี่คือกรรมตามสนองเขาใช่มั้ย“ดีมาก…” จ้าวจิงจิงพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นก็เดินเข้าไปพร้อมกับยื่นมือดึงฉินเฉาขึ้นมาจากพื้น พร้อมกับปัดฝุ่นตามตัวเขาให้“ดูนายสิ ชุดเลอะหมดแล้ว….”ฉินเฉาเห็นท่าทางอ่อนโยนของศิษย์พี่ก็พลันรู้สึกกลัว“ที่รัก นายบอกว่านายยังมีผู้หญิงคนอื่นอีกหลายคนใช่มั้ย?”จ้าวจิงจิงกะพริบตาคู่สวยของเธอ พร้อมกับใช้ดวงตาที่เป็นประกายเฉลียวฉลาดจับจ้องไปที่ร่างของฉินเฉา“นายบอกว่านายจะไม่หลอกฉัน….”“ศิษย์พี่…” ฉินเฉาที่ถูกมือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มของจ้าวจิงจิงบีบมือไว้ ก็กลัวจนต้องเผยความจริงออกมา “มีครับ…และยังมีชิโยะอีกคน…”ตัวเองได้มีอะไรกับชิโยะไปแล้ว ดังนั้นต้องรับผิดชอบยังไงก็ตาม เพื่อให้เธอให้อภัยตัวเอง อะไรที่บอกได้ก็บอกไปฉินเฉาที่คิดมาถึงตรงนี้ ก็เกิดทนไม่ไหวอยากจะจูบจ้าวจิงจิง เมื่อมองไปเห็นริมฝีปากที่ชุ่มชื่นเปล่งประกายระยิบระยับนั่นแต่จ้าวจิงจิงยังคงยิ้มอย่างอ่อนหวานพร้อมกับพูดว่า“ศิษย์น้อง ศิษย์พี่ดูดีมั้ย?”“อืม ดูดีครับ….”“แล้วศิษย์น้องชอบศิษย์พี่มั้ย?”“อืม ชอบครับ….”“ศิษย์น้อง แล้วนายคิดอะไรกับศิษย์พี่มั้ย?”“อืม…อยากจะจูบ….”“ที่รัก จูบกับลุงนายสิ! ฉันจะจัดการเจ้าตัวไร้ยางอายอย่างนาย!”พริบตา จ้าวจิงจิงก็กลายเป็นป่าเถื่อนอีกครั้งเท้าของเธอเตะฉินเฉาลงกับพื้นทราย จากนั้นก็ยื่นมือทั้งสองข้าง
