ขา เขาก็สามารถตัดสินถึงตำแหน่งที่ฉินเฉาใช้ซ่อนได้ในทันทีดังนั้น เขาจึงไม่ได้ประหยัดอาวุธในมือ เมื่อพบสถานที่ซ่อนตัวของเขา พร้อมกับส่งกระสุนเข้าไปทักทายหลายนัดกระสุนพวกนี้ แทบส่งฉินเฉาออกจากเกมยังไงก็ตาม บอดี้การ์ดคนนั้นก็ยิงอีกหลายนัด จากนั้นก็เดินไปที่อื่นเห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วฉินเฉาซ่อนอยู่ตรงไหนเมื่อฉินเฉารู้สึกว่าชายคนนั้นจากไปแล้ว เขาจึงตบบ่าเคโกะ พร้อมกับวางเธอลงพื้นฉินเฉาบอกให้เคโการอเขาอยู่ที่นี่ จากนั้นฉินเฉาก็ย่อตัวพร้อมกับเดินจากไปยามฉินเฉาเดิน เขาราวกับเป็นนกฮูก เสียงฝีเท้าไม่ดังออกมายิ่งกว่านั้น การปกปิดกลิ่นอายของเขายังยอดเยี่ยมอีกด้วย บอดี้การ์ดตรงหน้า ไม่แม้แต่จะสังเกตเห็นเขายังคงใช้ประสบการณ์ เดินสุ่มไปทั่วพร้อมกับสาดกระสุนตรวจสอบดูแต่เขาไม่รู้เลยว่ามีสิ่งน่ากลัวกำลังตามหลังมา ใกล้เข้ามาหาเขาอย่างเงียบๆด้วยความที่ผ่านสมรภูมิมา หลังจากที่ฉินเฉาเข้ามาใกล้ ชายคนนั้นก็พลันรู้สึกชาหนึบที่ด้านหลัง รีบหันกลับมาทันที พร้อมกับลั่นไกสาดกระสุนออกไปยังไงก็ตาม มันก็สายไปแล้ว ดีเสิร์ทอีเกิ้ลในมือฉินเฉาได้จัดการตบปากกระบอกของปืน ak-47 ที่เล็งมา พร้อมกับกระสุนที่ถูกยิงขึ้นไปบนฟ้าบอดี้การ์ดคนนั้นจ้องมองตาโตอย่างไม่อยากจะเชื่อเขาไม่ใช่คนธรรมดาอย่างงั้นเหรอ ทำไมถึงได้มีความสามารถร้ายกาจขนาดนี้กัน?โดยไม่รอให้เขาทำความเข้าใจ ฉินเฉาก็ส่งเท้าออกไป จัดการถีบชายคนนั้นจนล้มลงกั
