ี้พากันพูดคุยกัน“มันเข้าไปในบ้านแล้ว เราล้อมเอาไว้! มันโผล่หัวมาเมื่อไหร่ก็ระเบิดหัวมันเลย!”ด้วยความที่เป็นเกม ทุกคนจึงต้องใส่หมวก แต่เหล่าบอดี้การ์ดพวกนี้พากันพูดคำนี้ติดปากไปแล้วแต่เมื่อเสียงของเขาจบลง หมวกที่เขาใส่อยู่ ก็พลันมีดอกไม้สีแดงเบ่งบานอยู่บอดี้การ์ดคนนั้นเซ่อไปเลย พูดไม่ออกไปชั่วขณะเห็นเพียงชายคนนั้นยืนอยู่บนหลังคา พร้อมกับทำท่าเล็งปืนมาที่ตัวเอง เหมือนกับกำลังแสดงหนังอยู่แต่กระสุนนัดนี้ก็ได้ส่งเขาออกจากเกม“แม่งเอ๊ย หรือว่ามันจะเป็นสายลับ?”บอดี้การ์ดคนนั้นถอดหมวกโยนลงพื้นด้วยความโมโหทั้งความคล่องตัวและการยิงปืนที่แม่นยำ ท่านย่ามันเถอะ นายน้อยไปยุ่งกับตัวอะไรเข้าเนี่ย!โดยไม่รอให้เขาได้เข้าใจ เพื่อนร่วมงานอีกหลายคนที่อยู่ข้างหลังของเขาก็มีชะตาเดียวกันปัง ปัง ปัง!เสียงปืนดังต่อเนื่อง ยิงใส่หมวกพวกเขาติดต่อกันวิธีการนี้ ถือเป็นคำเตือนจากฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ต้องสงสัยน่ากลัว! น่ากลัวเป็นอย่างยิ่งบอดี้การ์ดทั้งหลายพากันถอนตัวออกจากการแข่งขันพร้อมกันในขณะที่ฉินเฉาจัดการกับเหล่าบอดี้การ์ดอย่างสบายใจ ด้านของจ้าวจิงจิงยิ่งมีความสุขตลอดทาง จ้าวจิงจิงแทบจะไม่ได้ยิงปืนเลย!สาวสวยผมทองหลิวอิง เหมือนกับมีตาเรดาร์ ปืนกลในมือของเธอยิงปังๆ ออกไปไม่หยุดยังไงก็ตาม อย่างรวดเร็ว จ้าวจิงจิงก็พบว่าการกราดยิงของเธอนั้นเป็นการยิงใส่บอดี้การ์ดที่ซ่อนตัวอยู่จ้าวจิงจิงประหลาดใจ เหล่าบอดี้การ์ดก็พากัน